II SAB/Bd 39/12

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2012-05-21

Skład orzekający: Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, ponieważ strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. w brzmieniu obowiązującym od 11 kwietnia 2011 r., w przypadku bezczynności organu wyższego stopnia, jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego konieczne jest wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...].01.2012 r. na postępowanie egzekucyjne. W toku postępowania administracyjnego skarżący wnosił zażalenia na działania Burmistrza Gminy i Miasta I. oraz na bezczynność organów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po otrzymaniu zażaleń i akt, ostatecznie przekazało zgłoszone zarzuty Burmistrzowi Gminy i Miasta I. do rozpatrzenia jako zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący nie wezwał jednak Samorządowego Kolegium Odwoławczego do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia z dnia [...].01.2012 r. postanawia odrzucić skargę W dniu 8 grudnia 2011 r. D. S. skierował do Burmistrza Gminy i Miasta I. zażalenie na postępowanie egzekucyjne z powodu braku jakichkolwiek podstaw do jego prowadzenia. W piśmie tym skarżący domagał się "cofnięcia postępowania egzekucyjnego", a także zwrotu uiszczonych przez niego kosztów upomnienia. Ponadto wnioskował o wyciągnięcie konsekwencji służbowych wobec osób winnych złamania prawa i obowiązujących procedur. Zażalenie to zostało potraktowane jako skarga na działalność Burmistrza i przekazane do Przewodniczącego Rady Gminy i Miasta I. celem rozpatrzenia. Pismo w tej sprawie z dnia [...] grudnia 2011 r. zostało również doręczone D. S., który odebrał je 23 grudnia 2011 r. Skarga została w pierwszej kolejności skierowana na posiedzenie Komisji Rewizyjnej Rady Gminy i Miasta I., które odbyło się w dniu [...] stycznia 2012 r. Komisja uznała skargę za bezzasadną. O stanowisku Komisji D. S. został poinformowany pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...]. Wyjaśniono w nim również, że skarga ta zostanie przedstawiona do rozpatrzenia na najbliższej sesji Rady Gminy i Miasta. W dniu [...] stycznia 2012 r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zażalenie D. S. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta I., jako organu egzekucyjnego, w związku z brakiem rozpatrzenia jego zażalenia z dnia [...] grudnia 2011 r. na prowadzone postępowanie egzekucyjne, w toku którego została na niego nałożona grzywna w celu przymuszenia - postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. oraz wystawiono tytuł wykonawczy nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Pismem z dnia [...].01.2012 r. SKO zwróciło się do Burmistrza o nadesłanie akt administracyjnych wraz z ustosunkowaniem się do zarzutów zawartych w zażaleniu. Pismem z dnia [...].02.2012 r. SKO zwróciło się o nadesłanie akt postępowania egzekucyjnego wskazując, że nadesłane akta takowych nie zawierają. Pismem z dnia [...]. 02. 2012 r. Burmistrz poinformował, że żądane akta zostały przekazane do SKO do innej sprawy. Kolejne zażalenie na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta I. D. S. złożył w dacie [...] stycznia 2012 r. W piśmie tym zarzucił Burmistrzowi brak zawiadomienia o przeprowadzonej wizji w dniu [...] listopada 2011 r. w sprawie odbioru robót polegających na odtworzeniu nieużytku przy granicy na działce nr [...], po wydaniu pisma nr [...] z dnia [...] września 2011 r. odnośnie decyzji z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...]. Według stanowiska żalącego się organ naruszył przepis art. 79 ust. 1 i 2 K.p.a. poprzez pozbawienie go udziału w oględzinach, a także uniemożliwienie mu składania wyjaśnień i zastrzeżeń. Pismem z dnia [...].02. 2012 r. SKO zwróciło się do Burmistrza o zajęcie stanowiska co do zażalenia oraz przekazanie akt. Burmistrz pismem z dnia [...].02.2012 r. zajął stanowisko co do wykonywanych czynności w dniu [...].09. 2011 r. i [...]. 11. 2011 r. W piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący dodatkowo wyjaśnił, że po otrzymaniu pisemnej informacji z dnia [...] grudnia 2011 r. o przekazaniu sprawy egzekucji do Rady, nie otrzymał w ciągu miesiąca żadnej wiadomości co dalej dzieje się ze sprawą. Według stanowiska strony jego sprawa została niewłaściwie rozpatrzona przez Komisję Rewizyjną Rady wskutek nieprawdziwych informacji przekazywanych przez Pana K.. Ponadto do uznania zażalenia za bezzasadne doszło wskutek nie przedstawienia Komisji tytułu wykonawczego, który zawiera braki uniemożliwiające wszczęcie egzekucji, a także nie wyjaśnienia kwestii linii telefonicznej, która nadal uniemożliwia wykonanie decyzji. W kolejnym piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. D. S. wyjaśnił, że nie jest w stanie wykonać decyzji z 2007 r. z uwagi na położenie linii telefonicznej i wyznaczanie mu terminu na przywrócenie nieużytków, bez wcześniejszego załatwienia przez Urząd sprawy kabla telefonicznego, jest pozbawione podstaw. W tej sytuacji bezzasadne jest również wszczynanie postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się do D. S. o sprecyzowanie żądania oraz wskazało termin załatwienia sprawy na [...].03.2012 r. W piśmie z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący wyjaśnił, że zażalenie z dnia [...] stycznia 2012 r. dotyczy bezczynności Burmistrza Gminy i Miasta I., który nie rozpatrzył zażalenia z dnia [...] grudnia 2011 r., zawierającego zarzuty odnośnie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. W ocenie strony złożone przez niego zarzuty nie zostały rozpatrzone stosownie do art. 34 § 4 ustawy poprzez wydanie stosownego postanowienia. Jednocześnie wyraził swoje niezadowolenie z przekazania jego sprawy do rozpatrzenia przez Radę Gminy i Miasta I. W związku z tym, że D. S. ostatecznie sprecyzował, iż jego pismo zatytułowane "zażalenie", stanowi zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. pismem z dnia [...].03.2012 r. przekazało zgłoszone zarzuty Burmistrzowi Gminy i Miasta I. celem ich rozpatrzenia w oparciu o właściwe przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity z 2005 r., Dz.U. Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze przy tym uznało, że zatytułowane zażaleniem pisma z dnia [...].01.2012r. jak i [...].01.2012 r. stanowią zarzuty do postępowania egzekucyjnego i została sprawa potraktowana jako jedna i objęta przekazaniem do Burmistrza Miasta I. celem rozpoznania (pismo SKO z [...]. 03. 2012 r.). W uzasadnieniu tegoż pisma wyraźnie wskazano, że zostały złożone dwa pisma zatytułowane zażaleniem tj. z [...].01.2012 r. jak i [...].01.2012 r. W piśmie bowiem z [...].01.2012 r. strona zarzuciła wadliwość w przedmiocie zawiadomienia jej o czynności postępowania tj. wizji w sprawie odbioru robót w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym na podstawie tytułu, o którym mowa w zażaleniu strony z [...].12.2011 r. i z [...].01.2012 r. Ponieważ wskazane w piśmie z dnia [...].01.2012 r. zarzuty, co do wadliwości zawiadomienia nie dotyczą załatwienia sprawy w formie orzeczenia, to uznano, że nie jest to zażalenie na bezczynność w załatwieniu sprawy, lecz jest to pismo stanowiące część zarzutów związanych z zażaleniem z dnia [...].01.2012 r. w sprawie prowadzonej egzekucji. Tym samym, sprawa została załatwiona poprzez przekazanie zarzutów do rozpoznania burmistrzowi pismem z [...]. 03. 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym także skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r. (ustawa z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2011 r., nr 6 poz. 18), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ponieważ w stosunku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie ma organu wyższego stopnia (art. 17 k.p.a.), przed złożeniem skargi na bezczynność tego organu, konieczne jest wezwanie go do usunięcia naruszenia prawa. Zarówno z treści skargi, z odpowiedzi na skargę jak i z akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący przed wniesieniem skargi, nie wezwał Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nierozpatrzeniu w terminie skierowanego do tego organu zażalenia z dnia [...].01.2012 . Zatem wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy skargę odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło