II SAB/Bd 4/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie skargi na Starostę [...] postanowił ustanowić radcę prawnego II SAB/Bd 4/10 UZASADNIENIE A. K. wniósł w niniejszej sprawie o ustanowienie radcy prawnego. W urzędowym formularzu przedstawił swoją sytuację rodzinną, majątkową oraz zdrowotną. Skarżący nie uzyskuje dochodów. Wraz z żoną utrzymują się z czynszu w wysokości [...] zł miesięcznie. Z zeznania podatkowego za 2008 rok wynika, że uzyskali roczny dochód w kwocie [...] zł. Do czasu orzeczenia w sprawie rent pozostają na utrzymaniu rodziny. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji ( Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a. Z kolei art. 246 p.p.s.a. określa przesłanki przyznania prawa pomocy. Zgodnie z § 1 pkt 2 wskazanego artykułu osobie fizycznej można przyznać pomoc prawną w zakresie częściowym dopiero wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym ( art.245 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie ugruntowany został pogląd, że omawiana instytucja ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko wobec osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji materialnej. W niniejszej sprawie referendarz uznał, że skarżący w sposób wystarczający uzasadnił swój wniosek. Mając na względzie dane zawarte w formularzu PPF, stwierdzić należy, że wnioskujący nie posiada środków na opłacenie pełnomocnika z wyboru, gdyż uzyskuje na tyle niskie dochody, że zmuszony jest do korzystania z pomocy rodziny w zaspokajaniu podstawowych potrzeb bytowych. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.