II SAB/Bd 40/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2005r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi Krystyny R. i Ryszarda R. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zwrotu nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie zwrotu nieruchomości. Pismem z dnia 14 marca 2005r. skarżący zostali zobowiązani do złożenia odpisu zażalenia wniesionego do organu nadrzędnego w trybie art.37§1 kpa ze wskazaniem daty jego wniesienia pod rygorem uznania, że z takim zażaleniem nie występowali. Pomimo doręczenia skarżącym tego wezwania w dniu 15 marca 2005r. powyższy brak nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52§2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52§3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku bezczynności, polegającej na nieuzasadnionej zwłoce w załatwieniu przez organ sprawy w prawem przewidzianym terminie, zastosowanie znajduje art.37 §1 kpa stanowiący, że w takiej sytuacji, celem zdyscyplinowania organu, strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ taki, w uznaniu zasadności zażalenia, w terminie określonym w art.35§3kpa wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin do jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby - zgodnie z art.37 § 2 kpa - podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Wyczerpanie wyżej opisanego trybu postępowania w przypadku bezczynności organu zobowiązanego do załatwienia sprawy, daje stronie uprawnienie do wystąpienia do sądu ze skargą na bezczynność. Zażalenie przewidziane w art.37 kpa jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art.52§1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z oświadczenia złożonego przez skarżących w piśmie procesowym z dnia 20 stycznia 2005r. wynika wprawdzie, że z takim zażaleniem wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., które następnie pismo to przekazało Wojewodzie [...], ale na tę okoliczność brak w aktach sprawy jakichkolwiek dowodów. Skarżący zostali zatem zobowiązani do wykazania tej okoliczności poprzez złożenie odpisu tego pisma i wskazania daty jego wniesienia, ale brak ten nie został uzupełniony. W tej sytuacji uznać należy, że tryb określony w art. 37§1 kpa nie został przez skarżących wyczerpany. Mając na uwadze, że skarga wniesiona została z pominięciem wyczerpania trybu postępowania przewidzianego w art.52§1 ustawy, to podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art.58§1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.