II SAB/Bd 40/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jej skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. W dniu [...] listopada 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek o przyznanie skarżącej H.P. prawa pomocy. Wniosek został podpisany przez R.M., który dołączył upoważnienie H.P. do działania w jej imieniu m.in. przed sądami. W upoważnieniu wskazano, że R.M. jest zięciem skarżącej. Pismem z dnia 25 listopada 2009 r. Sąd wezwał skarżącą do podpisania tego wniosku, wskazując, że w myśl art. 35 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270; z późn. zm.; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") zięć skarżącej nie może być jej pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Wobec braku przedstawienia wniosku podpisanego przez skarżącą referendarz sądowy WSA w Bydgoszczy zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2009 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania. W sprzeciwie z dnia [...] grudnia 2009 r. R.M. wskazał, że występuje jako pełnomocnik skarżącej ze względu na jej wiek i słaby stan zdrowia. Podkreślił, że posiada zdolność do czynności sądowych zgodnie z art. 26 § 1 w zw. z art. 32 i 33 § 1 i 4 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie kwestią, którą Sąd jest zobowiązany rozstrzygnąć w pierwszej kolejności, jest kwestia formalnej poprawności złożenia wniosku o prawo pomocy dla strony skarżącej tj. H.P. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z akt sprawy wynika, że R.M. nie jest żadną z osób wskazanych w cytowanym przepisie, w szczególności nie jest uczestnikiem postępowania (w postępowaniu przed organami administracyjnymi występował tylko jako pełnomocnik stron). Wobec tego konieczne było uzupełnienie braku formalnego pisma – formularza PPF o przyznanie prawa pomocy poprzez podpisanie go przez skarżącą. Pomimo wezwania Sądu z dnia 25 listopada 2009 r. ten brak formalny nie został uzupełniony. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 257 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.