II SAB/Bd 40/09

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-03-04

Skład orzekający: sędzia WSA Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione przez osobę niebędącą profesjonalnym pełnomocnikiem lub inną osobą uprawnioną do reprezentacji strony skarżącej na podstawie art. 35 § 1 PPSA, może zostać uznane za dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie wniesione przez osobę, która nie spełnia wymogów określonych w art. 35 § 1 PPSA do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym, jest niedopuszczalne. Sąd, stosując odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej (art. 197 § 2 PPSA), odrzuca takie zażalenie na podstawie art. 178 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca H. P. wniosła o przyznanie prawa pomocy w sprawie dotyczącej bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostawił wniosek bez rozpoznania, uznając, że R. M., który reprezentował skarżącą, nie jest osobą uprawnioną do reprezentacji na podstawie art. 35 § 1 PPSA. R. M. złożył zażalenie na to postanowienie, dołączając upoważnienie. Sąd odrzucił zażalenie, uznając je za niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 stycznia 2010 r. w sprawie ze skargi H. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji odmawiającej wznowienia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (w skrócie: WSA) w Bydgoszczy pozostawił bez rozpoznania wniosek H. P. o przyznanie prawa pomocy, wskazując, że występujący w jej imieniu R. M. nie jest żadną z osób wskazanych w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm; zwanej w skrócie "p.p.s.a."), uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W piśmie z dnia 4 lutego 2010 r. R. M. złożył zażalenie na ww. postanowienie, w załączeniu przesyłając powtórnie udzielone mu przez H. P. "upoważnienie" z dnia 5 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że stosownie do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się w skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Oznacza to, że w postępowaniu zażaleniowym odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 178 p.p.s.a. zgodnie z którym "Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie." W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że R. M. jest zięciem skarżącej H. P., tzn. że nie jest żadną z osób wskazanych w art. 35 § 1 p.p.s.a, które mogą być pełnomocnikiem strony skarżącej przed sądem administracyjnym. Ze względu na powyższe, uznając za niedopuszczalne zażalenie wniesione przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem strony skarżącej, stosownie do art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd odrzucił zażalenie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło