II SAB/Bd 41/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Wiesław Czerwiński (spr.) Sędzia WSA: Renata Owczarzak Asesor WSA: Anna Klotz Protokolant: Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Tadeusza G. na bezczynność Burmistrza Miasta A. w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę. Cezary G. zam. w B. skierował do tut. Sądu skargę z treści której wynika, że skarży się on na bezczynność Burmistrza Miasta w A. Wnosił do Urzędu Miejskiego o wysiedlenie lokatorów zasiedlonych przez Urząd Miejski. Wnosi, aby Sąd zobowiązał Burmistrza Miasta do wymeldowania z jego domu lokatorów, wyłączenia domu "spod kwaterunku", zapłatę za szkody i straty, naliczenie odsetek od rachunku jaki co miesiąc wystawia Urzędowi Miejskiemu. Zgodnie z art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia w przypadku skargi na bezczynność organu jest wniesienie zażalenia na podstawie art.37 K.p.a. Zażalenie przysługuje do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Skarżący takiego zażalenia nie złożył. Uzasadnia to na podstawie art.58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucenie skargi.