II SAB/Bd 42/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M., A.B., J.B. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wykonania postanowienia postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 czerwca 2010 r., uzupełnionym pismem z dnia 26 lipca 2010 r., K.M., A.B. i J.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę między innymi na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wykonania postanowienia [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 r., nr [...]. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 11 października 2010 r. wezwano skarżących do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi skierowali na piśmie do skarżonego organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z przepisem art. 52 § 4 w zw. z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia wniesionej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy. Ponadto w wykonaniu tego samego zarządzenia wezwano także Prezydenta Miasta [...] do wskazania, czy w niniejszej sprawie skarżący skierowali do tego organu na piśmie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wymagane zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami. W odpowiedzi na te wezwania skarżący przesłali do tutejszego Sądu kserokopie postanowień wydanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...],[...] Inspektora Nadzoru Budowlanego i Prezydenta Miasta [...], a także kserokopie pism skierowanych do Wojewody [...] i Rzecznika Praw Obywatelskich. Natomiast Prezydent Miasta [...] poinformował Sąd, że skarżący nie skierowali do niego w przedmiotowej sprawie pisma zawierającego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, o czym stanowi przepis art. 52 § 4 p.p.s.a. W takim przypadku skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa, stosownie do przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. Skargę na bezczynność organu administracji publicznej wniesioną bez zachowania wskazanego wyżej trybu sąd administracyjny odrzuca jako niedopuszczalną na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Ponieważ w niniejszej sprawie rozpoznawana jest skarga na bezczynność Prezydenta Miasta [...], należało w pierwszej kolejności zbadać, czy przed wniesieniem skargi skarżący skierowali do skarżonego organu pisemne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wymagane zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami. W związku zaś z faktem, iż skarżący, pomimo doręczenia im stosownego wezwania, nie przedłożyli Sądowi dowodu skierowania do Prezydenta Miasta [...] bezpośrednio przed wniesieniem skargi pisemnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a skarżony organ zaprzeczył, aby takie wezwanie zostało do niego skierowane, Sąd uprawniony został do przyjęcia, że przed wniesieniem skargi wszczynającej niniejsze postępowanie nie uczyniono zadość obowiązkowi wynikającemu z przepisu art. 52 § 4 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy należało odrzucić przedmiotową skargę na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.