II SAB/Bd 47/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA E. P. po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. i Z. S. na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia odrzucić skargę w stosunku do Z. S.. Pismem z dnia [...] sierpnia 20020 r. D. S. złożyła wniosek do Starosty [...] o podjęcie działań w związku z łamaniem przepisów przeciwpożarowych oraz dopuszczeniem się samowoli budowlanej przez właściciela posesji przy ul. [...] w S. K.. Powyższe pismo zostało następnie przekazane według właściwości do Inspektor Nadzoru Budowlanego. W dniu [...] marca 2021 r. D. S. i Z. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w sprawie samowoli budowlanej na nieruchomości przylegającej do ich działki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu w stosunku do Z. S.. Uprawnionym do wniesienia skargi, w myśl art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2019r. poz. 2325 ze zm., powoływanej jako: "p.p.s.a."), jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto stosownie do § 2 tego unormowania uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Z powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że legitymacja do wniesienia skargi do sądu administracyjnego została oparta na kryterium interesu prawnego podmiotu wnoszącego skargę. Podkreślenia zatem wymaga, że skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw lub obowiązków, a kończącym dane postępowanie administracyjne aktem (czynnością) lub bezczynnością organu. Zaznaczyć należy, że musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Osoba, która nie ma interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tak więc istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot swojego zainteresowania sprawą nie może poprzeć przepisami prawa materialnego. Przymiotu strony nie ma natomiast osoba, która swój udział w postępowaniu opiera na potrzebie ochrony lub zaspokojenia interesu faktycznego. Przenosząc powyższe na grunt badanej sprawy Sąd uznał, że skarga Z. S. jest niedopuszczalna. Z akt administracyjnych sprawy wynika jednoznacznie, iż podmiotem inicjującym postępowanie administracyjne była D. S. i to niepodjęcia działań przez organ w związku ze złożonym przez nią wnioskiem dotyczy przedmiotowa skarga. Tym samym Z. S. nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na bezczynność Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę, jako niedopuszczalną, odrzucił.