II SAB/Bd 49/12

Dnia 7 listopada 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Renata Owczarzak sędzia WSA Anna Klotz Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 roku sprawy ze skargi K. R., R. R. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wydania odpisu postanowienia postanawia odrzucić skargę. Skarżący K. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...], polegającą na niewydaniu do chwili obecnej - pomimo zobowiązania wynikającego z przepisów prawa - uwierzytelnionego odpisu postanowienia o zatwierdzeniu ugody z akt sprawy znak [...] z ich wniosku z dnia [...] stycznia 2000 r. W związku z powyższym skarżący wnosili o zobowiązanie Prezydenta Miasta [...] do wydania i doręczenia uwierzytelnionego odpisu postanowienia o zatwierdzeniu ugody z akt oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wywodzili, że w dniu [...] stycznia 2000 r. wnieśli o wydanie uwierzytelnionego odpisu postanowienia o zatwierdzeniu ugody. Od tego czasu organ administracyjny nie załatwił sprawy. Nie został bowiem wydany oraz doręczony z akt uwierzytelniony odpis postanowienia o zatwierdzeniu ugody, którego dotyczył wniosek, ani też nie podjęto jakiejkolwiek czynności w tej sprawie. Nie zachodzą również w sprawie żadne okoliczności, które uzasadniałyby opóźnienie w załatwianiu sprawy. W szczególności nie wyznaczono terminu do dokonania określonych czynności, ani nie zawieszono postępowania. Mając na uwadze powyższe skarżący na podstawie art. 35 § 3 i 5 k.p.a. wnosili jak w skardze. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu tego stanowiska organ wskazał, że wniosek skarżących wpłynął dnia [...] stycznia 2000 r. i zarejestrowany został pod numerem [...] (akta sprawy [...] s. [...]). Na wniosek ten Zastępca Dyrektora Wydziału [...] Urzędu Miasta [...] udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] stycznia 2000 r. znak: [...] (akt sprawy jw., s. [...]). Żądanie dotyczyło wydania odpisów nieistniejących dokumentów. Poruszona przez skarżących sprawa związana jest z ich nieruchomościami położonymi w miejscowości [...]. Na początku lat 90-tych XX w., w wyniku licznych skarg do organów Miasta [...] właścicieli nieruchomości, w tym skarżących, na uciążliwości zamieszkiwania w sąsiedztwie Wysypiska Odpadów Komunalnych Miasta [...], podjęte zostały działania mające na celu wykupienie tych nieruchomości. W tym celu Rada Miejska [...] podjęła stosowne uchwały o wykupie nieruchomości, w tym od skarżących. W okresie od października 1992 r. Gmina [...] wielokrotnie występowała do skarżących z ofertą kupna ich nieruchomości. Do zawarcia umów sprzedaży nie doszło, z uwagi na wygórowane żądania cenowe właścicieli. W sprawie nie były wydawane żadne postanowienia, w tym o zawarcie ugody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1-4a § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skarga na bezczynność może obejmować jedynie orzekanie w sprawach obejmujących: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Tymczasem skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy wydania nieistniejącego dokumentu, tj. odpisu nieistniejącego postanowienia. Tym samym sprawa nie należy do żadnej z w/w kategorii spraw podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych i w związku z powyższym sąd administracyjny nie był właściwy do jej rozpoznania, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.