II SAB/Bd 51/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. R. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 sierpnia 2012r. w sprawie ze skargi T. R. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie użytkowania wieczystego gruntów postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia. Postanowieniem z dnia 23 sierpnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę T. R. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie użytkowania wieczystego gruntów. Odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu [...] września 2012r. Pismem z dnia [...] września 2012r. skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 sierpnia 2012r. poprzez podpisanie sentencji postanowienia przez skład sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia jego ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Co prawda zwrócić uwagę należy, że ww. przepis reguluję kwestę uzupełnienia wyroku, jednakże regulacja ta znajduje także odpowiednie zastosowanie do postanowień, co wynika z art. 166 p.p.s.a.. Zgodnie z art. 157 § 3 orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Zatem stosując odpowiednio ten przepis, w przypadku rozpatrywania wniosku o uzupełnienia postanowienia wydanego w składzie jednoosobowym na posiedzeniu niejawnym przyjąć należy, iż orzeczenie dotyczące takiego wniosku może przyjąć formę postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym Stosownie do treści art. 157 § 1 strona może domagać się uzupełnienia wyroku (odpowiednio postanowienia) jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi oraz jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W sprawie niniejszej nie wystąpiła żadna z powyższych przesłanek uzasadniających uzupełnienie postanowienia z dnia 23 sierpnia 2012r. Powyższym postanowieniem sąd odrzucił skargę, czyli orzekł co do całości skargi. Postanowienie, o którym mowa wydane zostało na podstawie art. 58 § 3 pkt 1 p.p.s.a., z uwagi na nieuzupełnienie przez skarżącego braku formalnego skargi, co spowodowało niemożność merytorycznego rozpoznania skargi. Wskazać należy, że ewentualna wada w postaci niepodpisania orzeczenia nie może podlegać sanowaniu w drodze wniosku o uzupełnienie orzeczenia. Podkreślenia wymaga, że zarówno sentencja jak i uzasadnienie postanowienia z dnia 23 sierpnia 2012r. podpisane zostało przez sędziego wyznaczonego w niniejszej sprawie jako sędzia sprawozdawca (oryginał postanowienia wraz z podpisami znajduje się w aktach sprawy II SAB/Bd 51/12, k. 34-35). W związku z powyższym uznać należy, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 23 sierpnia 2012r., z uwagi na co, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w związku z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.