II SAB/Bd 51/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego M. [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia protokołu kontroli budynku postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz Z. D. kwotę [...]([...]) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018r. uzupełnionym pismem z dnia [...] czerwca 2018r. Z. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Państwowego Inspektora Nadzoru Budowlanego M. [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia protokołu kontroli budynku poprzedzającego wydanie decyzji z [...] stycznia 2002r. [...] Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 2 lipca 2018r. skarżąca została wezwana do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi do Sądu wyczerpany został środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, pod rygorem uznania, że strona skarżąca nie występowała z takim ponagleniem. Wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 z późn.zm., dalej "p.p.s.a."), dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 Kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – to do organu prowadzącego postępowanie. Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że Z. D. przed wniesieniem skargi na bezczynność PINB we [...] winna wnieść, na podstawie art. 37 k.p.a. ponaglenie na bezczynność tego organu w rozpoznaniu jej wniosku o udostępnienie dokumentu z akt sprawy – do organu wyższego rzędu czyli [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B.. Ponaglenie, o którym mowa, zgodnie z art. 37 § 1 Kpa i art. 128, art. 129 w zw. z art. 144 Kpa powinno być bowiem skierowane do organu wyższego stopnia nad organem, który nie załatwił sprawy w terminie – za pośrednictwem organu, którego bezczynności ponaglenie dotyczy – i winno zawierać stosowne uzasadnienie. Dalszy tryb rozpoznania ponaglenia wynika z przepisów art. 37 k.p.a. Niewyczerpanie przez stronę określonego w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego trybu zaskarżenia stanu bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego, skutkuje niedopuszczalnością skargi na tę bezczynność do sadu administracyjnego – jako przedwczesnej. Jedynie na marginesie należy zauważyć, że z ponagleniem na bezczynność strona może wystąpić do organu administracji publicznej wyższego stopnia w każdym czasie, a fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia tego warunku nie stoi na przeszkodzie ponownemu wystąpieniu ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej przez tą samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten zostanie spełniony. W oparciu o powyższe, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.