II SAB/Bd 52/04
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2004-10-06
Skład orzekający: Elżbieta Piechowiak, Renata Owczarzak, Mirella Łent
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, w tym zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności nie wniósł zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 § 1 kpa i art. 52 § 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Burmistrza J. w przedmiocie wyodrębnienia prawnego i fizycznego powierzchni dla wypełnienia dokumentów podatkowych. Burmistrz wniósł o oddalenie skargi, wskazując na pozostawienie wniosku skarżących bez rozpoznania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie, uznając brak podstaw prawnych do przyjęcia, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania przybiera formę decyzji administracyjnej. Skarżący nie złożyli zażalenia na bezczynność Burmistrza.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędzia WSA: Renata Owczarzak Asesor WSA: Mirella Łent Protokolant: Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 6 października 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Bogusławy i Tadeusza B. na bezczynność Burmistrza J. w przedmiocie wyodrębnienia prawnego i fizycznego powierzchni dla wypełnienia dokumentów podatkowych postanawia odrzucić skargę
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Burmistrza J. polegająca na nie wydaniu rozstrzygnięcia w związku ze złożonym wnioskiem z [...] 2003r. o "wyodrębnienie do naliczeń podatkowych prawnej u fizycznej części wszystkich powierzchni gruntów i nieruchomości istniejących na działce nr [...] przy [...]" W uzasadnieniu skargi skarżący powołali art.20-23 Konstytucji RP i stwierdzili, że bezczynność organu w sprawie wydania żądanej decyzji uniemożliwia im sporządzenie właściwej dokumentacji podatkowej.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz J.. wniósł o jej oddalenie wskazując, że wniosek skarżących o podział nieruchomości na mocy decyzji z dnia [...] 2004r. pozostawiony został bez rozpoznania na skutek nie dopełnienia przez strony postępowania administracyjnego czynności zmierzających do usunięcia braków wniosku, który nie czynił zadość wymaganiom art.97 ust.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2000r. Nr 46, poz.543 ze zm.). Rozpatrując sprawę na skutek odwołania Tadeusza B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] 2004r. Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu I instancji uznając, że brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, iż stanowisko organu co do pozostawienie wniosku bez rozpoznania przybiera formę decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art.52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52 § 3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku bezczynności, polegającej na nieuzasadnionej zwłoce w załatwieniu przez organ sprawy w prawem przewidzianym terminie, zastosowanie znajduje art. 37 § 1 kpa stanowiący, że w takiej sytuacji, celem zdyscyplinowania organu, strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ taki, w uznaniu zasadności zażalenia, w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin do jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby - zgodnie z art. 37 § 2 kpa - podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości.
Wyczerpanie wyżej opisanego trybu postępowaniu w przypadku bezczynności organu zobowiązanego do załatwienia sprawy, daje stronie uprawnienie do wystąpienia do sądu ze skargą na bezczynność. Zażalenie przewidziane w art. 37 kpa jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Bezspornie tryb taki nie został przez skarżącego wyczerpany.
Z oświadczenia złożonego na rozprawie przez Tadeusza B. oraz pisma procesowego Bogusławy B. nadesłanego w dniu 27 lipca 2004r. wynika, że skarżący nie złożyli w trybie art. 37 § 1 kpa. Zażalenie na bezczynność Burmistrza J.
Mając na uwadze, że skarga wniesiona została z pominięciem wyczerpania trybu postępowania przewidzianego w art. 52 § 1 ustawy, to podlegała ona odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło