II SAB/Bd 52/10

WyrokWSA w Bydgoszczy2011-06-15

Skład orzekający: Małgorzata Włodarska, Wojciech Jarzembski, Renata Owczarzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli w odpowiedzi na wniosek strony o wyjaśnienie treści decyzji nie wyda postanowienia w trybie art. 113 § 2 k.p.a., a jedynie pismo, które nie spełnia wymogów formalnych postanowienia?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, jeśli w odpowiedzi na wniosek strony o wyjaśnienie treści decyzji nie wyda postanowienia w trybie art. 113 § 2 k.p.a., a jedynie pismo, które nie spełnia wymogów formalnych postanowienia, w szczególności nie zawiera podstawy prawnej, pouczenia o trybie zaskarżenia oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego. W takiej sytuacji sąd administracyjny zobowiązuje organ do wydania stosownego postanowienia.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (PWIS) o wyjaśnienie treści decyzji uchylającej wcześniejszą decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. PWIS odpowiedział pismem, które skarżący uznał za niewystarczające i złożył zażalenie na bezczynność. Po negatywnej odpowiedzi Głównego Inspektora Sanitarnego, skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność PWIS.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego do wydania postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia decyzji w terminie 14 dni od doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Przyznano radcy prawnemu zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 15 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Wojciech Jarzembski sędzia WSA Renata Owczarzak Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 15 czerwca 2011 roku sprawy ze skargi J. A. na bezczynność Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji z dnia [...] 1. zobowiązuje Państwowego [...] Inspektora Sanitarnego w [...] do wydania postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia decyzji z dnia [...] r., nr[...] – w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz radcy prawnego D. H. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. skarżący J. A. zwrócił się do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. (PWIS) o wyjaśnienie wątpliwości dotyczących treści decyzji PWIS z dnia [...]czerwca 2010 r. o uchyleniu decyzji własnej z dnia [...] czerwca 2010 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. (PIS) z dnia [...] marca 2010 r. o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u skarżącego. W odpowiedzi na to wezwanie PWIS w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. wyjaśnił skarżącemu, że decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r. uchyliła decyzję w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej i że przesłanki jej uchylenia zostały wyjaśnione w treści uzasadnienia. Organ wskazał, że przyczyną uchylenia decyzji z dnia [...]czerwca 2010 r. był brak możliwości zapoznania się przez skarżącego ze zgromadzonym materiałem dowodowym i uniemożliwienie skarżącemu wypowiedzenia się co do materiału dowodowego. Pismem z dnia [...] lipca 2010 r. skarżący wniósł do Głównego Inspektora Sanitarnego (GIS) zażalenie na bezczynność PWIS w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. GIS pismem z dnia [...] września 2010 r. w odpowiedzi na to zażalenie poinformował skarżącego, że PWIS udzielił jemu odpowiedzi pismem z dnia [....] lipca 2010 r. i że wobec tego zażalenie z dnia [...] lipca 2010 r. nie znajduje uzasadnienia. Skarżący w dniu [...] sierpnia 2010 r. złożył skargę o do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność PWIS polegającą na nie wyjaśnieniu wątpliwości dotyczących treści decyzji PWIS z dnia 18 czerwca 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przedstawiając obszernie przebieg dotychczasowych postępowań w sprawie skarżącego, organ ponownie wyjaśnił, że uchylenie decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. nastąpiło zgodnie z wolą skarżącego celem umożliwienia jemu czynnego udziału w postępowaniu o ustalenie choroby zawodowej. Organ podkreślił, że przesłanki uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. zostały obszernie wyjaśnione w treści uzasadnia decyzji z dnia [....] czerwca 2010 r. a także w piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. Organ stwierdził, że skarga na bezczynność jest bezzasadna i winna być oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Kontrola działalności organów administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w przypadku skargi na bezczynność organów w sprawach, w których są wydawane decyzje administracyjne, postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postępowanie wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa [art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), dalej powoływana jako "p.p.s.a."]. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności (T. Woś, Postępowanie sądowadministracyjne, wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996 r., str. 62-63). Podkreślić należy, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest wyłącznie kwestia ograniczona do badania, czy organ - PWIS miał wynikający z prawa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności; czy dokonał tego w terminie określonym w art. 35 § 3 lub § 4 kpa; czy strona dopełniła wymogów z art. 37 kpa i czy po wytoczeniu skargi nie zaszły przesłanki do umorzenia postępowania. W postępowaniu tym Sąd nie może badać w szczególności zagadnień merytorycznych, które legły u źródeł wniosku złożonego przez skarżącego. Zagadnienia te będą bowiem przedmiotem badania organów administracji publicznej, a poddane kognicji sądu administracyjnego zastaną dopiero w przypadku wytoczenia skargi na decyzję merytoryczną organu odwoławczego. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpatrzenia skargi stwierdzić należy, że spełnia ona wymogi formalne. Po pierwsze skarga, ta dotyczy bezczynności organu w sprawie, w której powinno dojść do wydania postanowienia na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a), a pod drugie została ona wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, to jest po złożeniu zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia - GIS w Warszawie (art. 52 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 kpa). Przechodząc do oceny zasadności skargi podnieść należy, że skarżący - jak wynika to bezspornie z akt administracyjnych sprawy - pismem z dnia [...] lipca 2010 r. zwrócił się do PWIS o wyjaśnienie wątpliwości dotyczących treści decyzji PWIS z dnia [...] czerwca 2010 r., a w szczególności o pełne wyjaśnienie podstawy prawnej tego rozstrzygnięcia. Żądanie swoje skarżący przedstawił w tym piśmie jasno i zrozumiale, tak że nie ma wątpliwości co do tego, jakie miał intencje. PWIS też nie miał żadnych trudności w zrozumieniu woli skarżącego, ponieważ w swoim piśmie z dnia [...] lipca 2010 r. organ wyjaśnił skarżącemu treść decyzji z dnia 18 czerwca 2010 r. Pismo to jednak nie jest prawidłową z punktu widzenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.), dalej "kpa" formą procesową załatwienia wniosku skarżącego z dnia 2 lipca 2010 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 113 § 2 kpa organ, który wydał decyzję wyjaśnia w drodze postanowienie na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. Na postanowienie to służy zażalenie (art. 113 § 3 kpa). W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2002 r. (sygn. akt III RN 88/01) przyjęto, że odmowa udzielenia stronie wyjaśnień co do treści decyzji administracyjnej także wymaga wydania postanowienia w trybie art. 113 § 2 kpa (OSNAP i US 2003 r., Nr 7, poz. 166). PWIS w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 2 lipca 2010 r. nie wydał postanowienia w trybie art. 113 § 2 kpa. Jako takie nie może być uznane pismo PWIS z dnia [...] lipca 2010 r., ponieważ nie zawiera wszystkich niezbędnych elementów postanowienia wymienionych w art. 124 kpa. W szczególności zaś nie zawiera podstawy prawnej rozstrzygnięcia, pouczenia o trybie zaskarżenia, a także uzasadnienia faktycznego oraz prawnego. Wobec tego należy uznać, że PWIS nie wydając w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 2 lipca 2010 r. postanowienia w trybie art. 113 § 2, w terminie wynikającym z art. 35 kpa, pozostawał w bezczynności. Skutkuje to koniecznością uwzględnienia skargi i zobowiązania PWIS, stosownie do treści art. 149 p.p.s.a., do wydania postanowienia w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji z dnia [...]czerwca 2010 r. - w terminie 14 dni, licząc od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 sentencji wyroku). O kosztach orzeczono na podstawie § 15 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych... (Dz. U. Nr 163, poz. 1349; ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło