II SAB/Bd 53/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w K. w przedmiocie wydania pokwitowania odbioru przesyłki postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 października 2011r. S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w K. w przedmiocie wydania pokwitowania odbioru przesyłki, którą skarżący nadał w dniu 13 października 2010r. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, udzielonej przez Dyrektora Zakładu Karnego w K., pokwitowanie przesyłki nadanej w dniu 13 października 2011r. przekazane zostało przez Pocztę w dniu 14 października 2011r., w związku z czym, dopiero po tej dacie mogło zostać ono przekazane skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił czynność nie mieszczącą się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu administracyjnego. Nieprzekazania przez organ administracji więziennej zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki nadanej listem poleconym nie można traktować jako bezczynności organu w przypadku aktu lub czynności wyliczonych enumeratywnie w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 p.p.s.a., lecz jako wykonanie innej czynności o charakterze stricte faktycznym i niepodlegającej tym samym kontroli sądowej. Wskazać należy również, iż jak wynika z odpowiedzi na skargę udzielonej przez Dyrektora Zakładu Karnego w K., potwierdzenie nadania w dniu 13 października 2011r. przesyłki przekazane zostało skarżącemu niezwłocznie po przekazaniu potwierdzenia przez Pocztę, co nastąpiło w dniu następnym po dniu nadania przesyłki. W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.