II SAB/Bd 54/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. R. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na rozbudowę z nadbudową budynku postanawia przywrócić termin. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 13 października 2016r., sygn. akt II SAB/Bd 54/16, odrzucił skargę M. R. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na rozbudowę z nadbudową budynku z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Pismem z dnia [...] listopada 2016 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi wskazując, że wysłane w dniu [...] września 2016r. dokumenty omyłkowo dotarły do Wojewody [...]. Skarżący przyznał, że źle został wpisany adresat, lecz treść pisma z dnia [...] września 2016 r. oraz adres sądu jednoznacznie wskazywały, że adresatem nie jest Wojewoda [...]. Skarżący podniósł, że niezrozumiałym jest dla niego, dlaczego Wojewoda nie przekazał dokumentów właściwemu adresatowi. Podkreślił także, że jest osobą niepełnosprawną i zmuszony jest korzystać bardzo często z pomocy innych osób – w tym przypadku: zaadresowanie koperty, dostarczenie listu na pocztę. Omyłka wpisania złej nazwy adresata najprawdopodobniej wynikła z nieuwagi osoby wysyłającej list. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016r., poz. 718) zwanej dalej P.p.s.a. Dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi. Mają one służyć m.in. zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie i stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Uchybienie terminu wywołuje skutek prawny w płaszczyźnie procesowej, prowadząc do bezskuteczności podjętej czynności, o czym stanowi art. 85 P.p.s.a. Od negatywnych skutków uchybienia terminowi strona może bronić się wyłącznie poprzez złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Na podstawie dyspozycji przepisu art. 86 § 1 P.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona wykaże, że w okresie, w którym powinna dokonać czynności w postępowaniu sądowym, nie dokonała jej bez swojej winy. Przesłanki przywrócenia terminu, wynikające z art. 87 ustawy to: uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia takiego wniosku i dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin. Przywrócenie terminu uwarunkowane jest wystąpieniem łącznie wymienionych przesłanek. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. W orzecznictwie sądowym podnosi się, że jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W razie, gdy ustalone przez sąd okoliczności uchybienia terminu świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy – w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie, bowiem został złożony w terminie oraz spełnia wszystkie wymogi formalne. Jak wynika z wniosku, w dniu [...] listopada 2016 r., skarżący otrzymał postanowienie o odrzuceniu jego skargi, a zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminowi, a skarżący w ustawowym terminie złożył wniosek o jego przywrócenie tj. [...]listopada 2016 r. Nadto, skarżący wywiązał się z obowiązku dokonania czynności, której nie dokonał w terminie, a mianowicie uzupełnił braki formalne skargi. We wniosku o przywrócenie terminu, jako okoliczność świadczącą o braku winy w uchybieniu terminu skarżąca wskazał, że jest osobą niepełnosprawną i zmuszony jest korzystać z pomocy innych osób. Również w tym przypadku adresowanie koperty i jej wysyłkę powierzył innej osobie. Omyłka wpisania złej nazwy adresata najprawdopodobniej wynikła z nieuwagi osoby wysyłającej list. Mając powyższe na uwadze, Sąd za zasadne uznał przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.