II SAB/Bd 55/04

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2004-09-15

Skład orzekający: Jan Grzęda, Marzenna Linska-Wawrzon, Mirella Łent

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli organ ten wydał decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie, która była przedmiotem skargi?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, ponieważ organ ten wydał decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie, która była przedmiotem skargi. W takiej sytuacji zobowiązanie organu do wydania aktu lub dokonania czynności stało się zbędne, co zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 PPSA uzasadnia umorzenie postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący Józef C. złożył skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie stwierdzenia nieważności Dokumentu Nadania Ziemi z 1954 r. Skarga wynikała z niewykonania wyroku NSA z 2003 r., który uchylił wcześniejsze decyzje organów i nakazał wyjaśnienie stanu faktycznego oraz wydanie decyzji w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności. Wojewoda odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Dokumentu Nadania Ziemi.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił umorzyć postępowanie w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Grzęda Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Asesor WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 15 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Józefa C. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności Dokumentu Nadania Ziemi nr [...] z dnia [...] 1954 r. postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. II SAB/Bd 55/04 U Z A S A D N I E N I E W dniu 4 lutego 2004r., Józef C złożył skargę na niewykonanie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Bydgoszczy z dnia 12 czerwca 2003r., poprzez nie wydanie decyzji administracyjnej uwzględniającej zwrot 27,69 ha ziemi oraz zapłaty kwoty 200 tys. zł na podstawie art. 160 § 4 kpa, sygn. akt SA/Bd 786/03. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wskazał, że decyzją z dnia [...] 2004r., nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Dokumentu Nadania Ziemi Nr [...] z dnia [...] 1954r. i wniósł o oddalenie skargi. We wskazanym wyroku, sąd uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2003r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wartości nieruchomości pozostawionych za granicą w związku z wojną rozpoczętą w 1939r., oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty L. z dnia [...] 2002r., nr [...], gdyż ocenił, że w sprawie z wniosku skarżącego z dnia [...] 2001r. nie został dokładnie wyjaśniony stan faktyczny, a mianowicie to, czy żądanie obejmuje przedmiot w jakim organ orzekł. Sąd stwierdził, że skarżącemu chodzi w istocie o zbadanie legalności aktu własności z [...] 1954r., ponieważ, jak oświadczył, jego ojcu przydzielono wcześniej gospodarstwo rolne o większej powierzchni. Sąd wskazał organowi, że powinien wyjaśnić czy skarżący domaga się stwierdzenia nieważności aktu, a jeżeli tak, to organ właściwy winien wydać decyzję. Sąd wskazał, również na konieczność wyjaśnienia, w jakim trybie skarżący domaga się zwrotu kwoty 200 tys. zł oraz czy domaga się przyznania działki nr 98 na własność. W przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, Józef C. oświadczył, że domaga się stwierdzenia nieważności aktu własności z dnia [...]1954r., co miałoby skutkować rozpatrzeniem sprawy wypłaty określonej kwoty w trybie art.160 § 4 kpa, i dalej rozstrzygnięciem kwestii własności działki nr [...] (pismo skarżącego z dnia [...] 2003r., skierowane do Wojewody [...] oraz protokół rozprawy administracyjnej z [...] 2003r.). Postępowanie zakończono decyzją Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 2 marca 2004r., nr WS i R DW. gz. 7712(3)04, którą odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Dokumentu Nadania Ziemi Nr 47 z dnia 2 kwietnia 1954r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Najpierw należało stwierdzić, że procedura sądowoadministracyjna odróżniła sytuację niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu od bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1271), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Taki zapis oznaczał, że przekładając stan faktyczny sprawy, w tym treść skargi na zapisy ustawy, przedmiotem zaskarżenia była bezczynność organu po wyroku a nie niewykonanie wyroku i sprawę jako taką należało rozpoznać. W sprawach skarg na bezczynność organu, sąd administracyjny nie przeprowadza kontroli sposobu stosowania prawa przez organ i dokonanej konkretyzacji stosunku administracji publicznej, ale bada czy zaistniała sytuacja, w której konstytutywnym elementem była bezczynność organu. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach objętych obowiązkiem wydania: decyzji administracyjnych; postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych aktów lub dokonania czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; i stosują środki określone w ustawie ( art. 3 § 2 pkt 8) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Stosownie do art. 149 cyt. ustawy, uwzględnienie skargi na bezczynność organów skutkuje zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sprawach na bezczynność organu administracji publicznej Sąd rozpoznaje skargę według stanu sprawy z daty orzekania, tj. z daty zamknięcia rozprawy poprzedzającej orzekanie. Mając na względzie powyższe, należało stwierdzić, że w sprawie chodziło o bezczynność w kwestii stwierdzenia nieważności Dokumentu Nadania Ziemi Nr [...] z dnia [...] 1954r. Jak ustalono, stan sprawy z daty orzekania, tj. z daty zamknięcia rozprawy poprzedzającej orzekanie, przedstawiał się w ten sposób, że, Wojewoda [...] wydał decyzję z dnia [...] 2004r., nr [...], w której odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności Dokumentu Nadania Ziemi Nr [...] z dnia [...] 1954r., czyli w sprawie, organ właściwy dokonał czynności o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, stało się zbędne. W takim przypadku, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3) cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił o umorzeniu postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło