II SAB/Bd 56/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i R. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 14 sierpnia 2006 r. K. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku z dnia 11 lutego 2006 r. dotyczącego wydania rozstrzygnięcia o wyłączeniu od udziału w postępowaniu administracyjnym Nr [...] organów Gminy B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż pod Nr [...] jest zarejestrowana sprawa nabycia przez Miast Bydgoszcz zabudowanej nieruchomości, położonej w W. oraz korespondencja pomiędzy skarżącymi a Urzędem Miasta w sprawie wykupu pozostałych nieruchomości gruntowych, która to sprawa podlega załatwieniu w drodze cywilnoprawnej i nie znajdują do niej zastosowania przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.) – zwanej dalej "kpa", dotyczące wyłączeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty ( pkt 2 ), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie ( pkt 3 ) oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa ( pkt 4 ). Oznacza to, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracyjnego jest ustalenie, że sprawa której rozpatrzenia domaga się określona osoba jest sprawą administracyjną należącą do właściwości organów administracyjnych i rozstrzyganą w drodze decyzji administracyjnej. Decydujące znaczenia w niniejszej sprawie, jest fakt, iż dotyczy ona wniosku o wyłączenie organów Gminy B. od rozpoznawania sprawy nr [...], która dotyczy wykupu gospodarstwa rolnego we wsi W. gm. S. na podstawie art. 84 ust 1 ustawy z dnia 31 stycznia o ochronie i kształtowaniu środowiska ( tekst jednolity Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196 z późn. zm.). Należy zauważyć, iż sprawa wykupu nieruchomości w trybie wyżej wskazanego artykułu podlega na załatwieniu w drodze cywilnoprawnej i nie znajdują do niej zastosowania przepisy kpa. Kwestia właściwości drogi cywilnoprawnej przy wykupie spornej nieruchomości została już prawomocnie rozstrzygnięta w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku z dnia 3 grudnia 1996 r., Sygn akt II SAB/Gd 22/96. Stanowisko wyrażone w wyżej wskazanym postanowieniu następnie potwierdził Sąd Najwyższy w uchwale siedmiu sędziów z dnia 31 maja 2000 r. (III ZP 8/00, OSNAP 2000 nr 22, poz. 802), w której stwierdził, iż "do rozpoznania sprawy o wykup lub zamianę nieruchomości na podstawie art. 84 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (jednolity tekst: Dz. U. z 1994 r. Nr 49, poz. 196 ze zm.) powołane są sądy powszechne." W uzasadnianiu uchwały Sąd Najwyższy zauważył, iż "przepis przyznający organowi administracji publicznej tylko właściwość w sprawach wykupu lub zamiany nieruchomości nie jest wystarczającą podstawą do władczego rozstrzygania indywidualnych spraw z tego zakresu. Czym innym jest bowiem wyznaczenie organu właściwego, a czym innym wskazanie formy działania, którą organ ten może posługiwać się w danej sprawie. Organy administracji publicznej mogą swoje zadania realizować zarówno w formach cywilnoprawnych (umowy), jak i w formach administracyjno prawnych (decyzje, postanowienia)". Ponadto Sąd Najwyższy zauważył, iż art. 84 ust. 2 ww. ustawy w ogóle nie wspomina o uprawnieniu organu do władczego rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy. W związku z powyższym należy uznać, iż sprawy o wykup nieruchomości nie rozpatruje się w trybie administracyjnym i tym samym nie znajdują do niej zastosowania przepisy kpa o wyłączeniu. W tym stanie rzeczy Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.