II SAB/Bd 57/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić R. C. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu. Pismem z dnia 8 października 2008 r. R. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. Zatem, przepis art. 46 § 1 pkt 4 ww. ustawy stanowi, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 listopada 2008 r., R. C. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub ewentualnie nadesłanie podpisanego odpisu skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł w terminie pismo, z treści którego wynikało, iż załączono do niego podpisaną skargę z dnia 8 października 2008r., jednakże skarga nie znajdował się wśród trzech dołączonych do pisma załączników. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 2 powyżej wskazanej ustawy.