II SAB/Bd 59/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Jana G. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie przywrócenie do staniu poprzedniego pasa drogowego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 sierpnia 2006 r. Jan G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie przywrócenie do staniu poprzedniego pasa drogowego. Pismem z dnia 30 października 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ, który skarży. W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 10 listopada 2006 r. skarżący oświadczył, iż nie składał zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący wskazał ponadto, iż składanie zażalenia jest bezcelowe, ponieważ odpowiedź na wniosek o wszczęcie postępowania otrzymał w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa"), które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego, iż zażalenia nie składał wynika, iż nie wyczerpał on trybu określonego w art. 37 kpa i tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia. W tym stanie rzeczy Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.