II SAB/Bd 59/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Ł. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 sierpnia 2010 r. , sygn. akt II SAB/Bd 32/10 w sprawie ze skargi R. Ł. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wydania dokumentów postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 32/10, odrzucił skargę R. Ł. na bezczynność Starosty [...], z uwagi na niewyczerpanie przez stronę skarżącą trybu instancyjnego. Pismem z dnia [...] września 2011r. R. Ł. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie prowadzonej pod sygnaturą II SAB/Bd 32/10. Postanowieniem z dnia 24 października 2011 r. Sąd, w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 1014/11 odrzucił skargę o wznowienie postępowania, z uwagi na brak wskazania przez skarżącą ustawowej przyczyny wznowienia postępowania. Pismem z dnia [...] grudnia 2011r. skarżąca ponownie wniosła wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Bd 32/10. Skarżąca wniosła ponadto o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania skarżącej, jak również o uwzględnienie przez Sąd możliwości popełnienia przez Dyrektora Szkół Agroekonomicznych w [...] czynu zabronionego, co skarżąca wskazała jako okoliczność przewidzianą w art. 273 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. skarżąca wniosła o ponowne przeanalizowane zgromadzonej w niniejszej sprawie dokumentacji i uwzględnienie okoliczności, iż skarżąca zawsze starała się wyczerpać tryb instancyjny przed wniesieniem skargi. W skardze wniesiono ponadto o nałożenie na organy kary finansowej, zawiadomienie Prokuratury w przedmiocie popełnienia przestępstwa oraz rozważenia wyrządzenia skarżącej przez organy rzeczywistej szkody. Jak wynika z uzasadnienia skargi, skarżąca podnosi, iż jako podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazuje art. 273 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270; ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Przyczyny uzasadniające wznowienie postępowania zostały enumeratywnie wymienione w art. 271 – 274 p.p.s.a., co zostało już skarżącej wyraźnie wskazane w treści uzasadnienia postanowienia z dnia 24 października 2011r., wydanego w sprawie II SA/Bd 1014/11, odrzucającego skargę o wznowienie postępowania. I tak, jak wynika z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, a także jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Z kolei na podstawie art. 272 § 1 można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a na podstawie art. 272 § 2 – gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Na podstawie natomiast art. 273 § 1 można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Jak wynika z art. 273 § 2, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3). Ponadto, jak wynika z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie natomiast z art. 280 § 1 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W przedmiotowej sprawie, jako przesłankę wznowienia postępowania skarżąca wskazała przesłankę wymienioną w art. 273 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 273 § 1 można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym, lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Jak natomiast wynika z art. 273 § 2, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jako uzasadnienie wyżej wskazanych okoliczności skarżąca podała "zaistnienie realnego podejrzenia popełnienia przekroczenia przez funkcjonariusza publicznego przysługujących mu uprawnień. Zwrot "orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa", występujący w art. 273 § 1 pkt 2, oznacza, że wznowienie postępowania jest dopuszczalne w razie popełnienia czynu zaliczanego do przestępstw przez kodeks karny, a więc zbrodni lub występku (por. art. 7 k.k.) Podstawą natomiast wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 273 § 2, mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania – skarżąca natomiast nie wskazała ani konkretnych okoliczności faktycznych czy dowodów, ani przestępstwa, za pomocą którego miało zostać uzyskane orzeczenie wydane w sprawie II SAB/Bd 32/10. Skarżąca nie wskazała także funkcjonariusza publicznego, który w jej opinii dopuścił się przekroczenia przysługujących mu uprawnień. Zwrócić uwagę należy, iż skarżącą wskazała jedynie potencjalną możliwość, która nawet jeżeli w istocie jest realnym podejrzeniem skarżącej, w dalszym ciągu pozostaje jedynie subiektywnym podejrzeniem i nie może stanowić przesłanki wznowienia postępowania. Podstawa wznowienia postępowania, wymieniona w art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako restytucyjna, wymaga ustalenia istnienia związku przyczynowego między przestępstwem a prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego. W omawianej sprawie natomiast popełnienie przestępstwa nie zostało w żaden sposób potwierdzone. Odnosząc się do innych powołanych przez skarżącą wniosków, wskazać należy, iż żaden z nich nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu. Biorąc pod uwagę powyższe, wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie , w związku z brakiem ustawowej przyczyny wznowienia postępowania, na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.