II SAB/Bd 59/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewciz po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 11 kwietnia 2012r., odrzucające skargę kasacyjną R. Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 marca 2010 r. w sprawie ze skargi R. Ł. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 sierpnia 2010r., sygn. akt II SAB/Bd 32/10 postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną R. Ł. złożoną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 1 marca 2010 r., odrzucającego skargę R. Ł. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 sierpnia 2010r., sygn. akt II SAB/Bd 32/10 Pismem z dnia [...] kwietnia 2012r. R. Ł. wniosła sporządzone przez siebie zażalenie na postanowienie z dnia 11 kwietnia 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie zażalenia uzależnione jest od dopełnienia wszystkich wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270) – dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Pouczenie w tym przedmiocie zostało zawarte w skierowanym do skarżącej piśmie Sądu z dnia 23 kwietnia 2012r., do którego załączono odpis postanowienia z dnia 11 kwietnia 2012r. Pismo to zostało odebrane przez skarżącą w dniu 26 kwietnia 2012r. (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 65). Wskazać w tym miejscu należy, ze zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalony został pogląd co do tego, że sformułowanie "skarga kasacyjna powinna być sporządzona", należy traktować jako obowiązek jej sporządzenia przez profesjonalny podmiot. Poparciem tej tezy jest między innymi znaczenie, jakie przydaje się wyrazowi "powinno" w Słowniku Języka Polskiego (wyd. PWN, pod red. M. Szymczaka, t. II, s. 870), jako: obowiązkowego, należnego, pożądanego, oczekiwanego, spodziewanego. Powyższego wymogu nie stosuje się tylko w przypadku, jeżeli zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 w związku z 194 § 4 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie zażalenie nie zostało sporządzone stosownie do wymogu art. 194 § 4 p.p.s.a. przez radcę prawnego lub adwokata, ale osobiście przez skarżącą, która nie jest żadną z osób wskazanych w przepisie art. 175 § 2 p.p.s.a., zwolnionych z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego. W tym stanie rzeczy Sąd, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie jako niedopuszczalne odrzucił.