II SAB/Bd 60/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Małgorzata Kraus po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Marii W. i Edwarda W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. II SAB/Bd 60/04 UZASADNIENIE Maria i Edward W. wnieśli w dniu 6 września 2004r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. Według skarżących organ od dnia otrzymania postanowienia Starosty Powiatowego w T. z dnia [...] 2003r. nr [...] dotyczącego wstrzymania wykonania z urzędu decyzji Starosty T. z dnia [...] 2003r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Mariuszowi R. pozwolenia na budowę budynku handlowego wraz z przyłączem wodnokanalizacyjnym w L. nie zrobił nic, aby wydać decyzję. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu [...] 2004r. Dalej z akt sprawy wynika, skarżący wyczerpali środki zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu, gdyż stosownie do art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98 z 2000r. poz.1071 z późn. zm.)- dalej: k.p.a., poprzedzili skargę na bezczynność zażaleniem z dnia 24 czerwca 2004r. do organu wyższego stopnia. Postanowieniem z dnia [...] 2004r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uznał zażalenie za bezzasadne. Rozstrzygnięcie powyższe zostało doręczone skarżącym w dniu [...] 2004r. W udzielonej odpowiedzi na skargę organ nadzoru budowlanego wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz innych niż określone powyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. ( art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.)- P.p.s.a. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął stosownej czynności. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W postępowaniu przed sądem administracyjnym należy badać, czy skarga spełnia minimum formalnych wymagań uzasadniających nadanie jej dalszego biegu i czy zachowany został termin do jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przepisy prawa nakładają obowiązek poprzedzenia skargi do Sądu na bezczynność organu, uprzednim wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia. Skarżący spełnili wymagany prawem warunek. Okoliczność powyższą potwierdza zażalenie z dnia 22 lipca 2004r. Organ wyższego stopnia zajął stanowisko w związku z zażaleniem skarżących i uznał je za bezzasadne. Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do oceny, czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej została wniesiona do Sądu w ustanowionym przez prawo terminie Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu. Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, że skarżący winni skargę do Sądu wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia im postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2004r. Postanowienie organu wyższego stopnia zostało doręczone skarżącym w dniu [...] 2004r., natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2004r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia i działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił skargę odrzucić jako niedopuszczalną.