II SAB/Bd 61/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 2 sierpnia 2024 r. w sprawie ze skargi [...] na bezczynność [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę [...] (dalej: skarżący) na bezczynność [...] w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. skarżący wniósł od powyższego postanowienia sporządzoną osobiście skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Przesłanki skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej określone zostały w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a."). Konieczne jest zatem, by skarga kasacyjna spełniała wymogi formalne szczegółowo wymienione w art. 176 p.p.s.a., była wniesiona w terminie określonym w art. 177 p.p.s.a., przez podmiot wskazany w art. 173 § 2 p.p.s.a. i należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Ustawodawca bowiem, mając na uwadze skomplikowany charakter i wymogi formalne skargi kasacyjnej, wprowadził tzw. przymus adwokacko-radcowski, który ma gwarantować profesjonalny poziom tego środka zaskarżenia orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżącego osobiście. Sporządzenie skargi kasacyjnej i jej podpisanie osobiście przez skarżącego stanowi brak nieusuwalny, czyli taki, który nie podlega uzupełnieniu. Oznacza to, że skarga kasacyjna, sporządzona, tak jak w niniejszej sprawie przez osobę nieuprawnioną, nie może wywołać pożądanego przez stronę skutku w postaci zaskarżenia orzeczenia. Podlega, więc odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Jednocześnie wskazać należy, iż do skarżącego nie ma zastosowania zwolnienie z obowiązku skorzystania z pomocy adwokata lub radcy prawnego określone w art. 175 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że sposób i tryb wnoszenia skargi kasacyjnej zawarty został w pouczeniu pisma przewodniego z dnia 29 października 2024 r., wraz z którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia z dnia 2 sierpnia 2024 r. wraz z uzasadnieniem. Z uwagi zatem na niedopuszczalność sporządzonej przez skarżącego skargi kasacyjnej Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.