II SAB/Bd 64/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie niewykonania wydanych orzeczeń postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2008r. Z. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy [...]w przedmiocie niewykonania decyzji [...] oraz wyroku sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Bd 953/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jak wynika z akt sprawy, przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest niewykonanie decyzji wydanych Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...]i Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...]z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...] oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 stycznia 2006r. sygn. akt II SA/Bd 953/05. Niewykonanie wyżej wskazanych orzeczeń zaskarżone zostało przez Z. N. do tut. Sądu i jako takie podlega odrzuceniu, ponieważ w sprawach dotyczących czynności egzekucyjnych związanych z wykonalnością orzeczeń sądowych w rozpoznawanym postępowaniu administracyjnym, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Sprawy te bowiem nie mieszczą się w katalogu spraw wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 § 1 pkt 1 – 4 oraz pkt 8 p.p.s.a. W sytuacji, w której skarżący byłby zainteresowany wykonaniem wydanych orzeczeń, ma on możliwość wystąpienia do wierzyciela z wnioskiem o podjęcie określonych działań w celu wyegzekwowania obowiązków nałożonych na zobowiązanego w trybie regulacji określonej w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954) w art. 6 § 1a uprawniają co do zasady do złożenia skargi na bezczynność, polegającą na braku podejmowania przez wierzyciela czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych w przypadku uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku. Uprawnionym jest w tej sytuacji podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku, bądź organ zainteresowany wykonaniem obowiązku. Skargę taką kieruje się jednak do organu wyższego stopnia, który wydaje stosowne postanowienie. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Oznacza to, że dopiero po rozpoznaniu zażalenia, w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia organu wyższego stopnia przysługuje skarga do sądu. Skarżący zobowiązany do oświadczenia, czy wystąpił do organu wyższego stopnia (organu II instancji rozpoznającego sprawę), nie wykazał tej okoliczności. Wobec powyższego Sąd uznał skargę za przedwczesną i niedopuszczalną. W świetle art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu egzekucyjnego I instancji, polegająca na niepodjęciu czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, wniesiona na zasadzie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. W tych okolicznościach Sąd, na podstawie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.