II SAB/Bd 64/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w M. na bezczynność Starosty M. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 października 2010r. Spółdzielnia Mieszkaniowa w M., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody Kujawsko – Pomorskiego oraz na bezczynność Starosty M. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Pierwsza z wniesionych skarg zarejestrowana została w tut. Sądzie pod sygn. akt II SA/Bd 1425/10 i została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 11 stycznia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga rozpoznawana w przedmiotowej sprawie podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym, pełnomocnik strony skarżącej, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 grudnia 2010r., wezwana została do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, że strona skarżąca złożyła do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Starosty M., pod rygorem uznania, iż taki środek odwoławczy nie został przez stronę skarżącą złożony. Ponadto, w związku z brakiem w aktach sprawy pełnomocnictwa, na podstawie którego można by uznać reprezentującą stronę skarżącą radcę prawnego J. S. za osobę uprawnioną do działania w imieniu Spółdzielni Mieszkaniowej w M. przed wojewódzkim sadem administracyjnym, pełnomocnik wezwana została, w terminie siedmiu dni do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa podpisanego przez dwóch członków Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej, tj. w sposób zgodny z art. 54 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982r. Prawo spółdzielcze (t. jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 188, poz. 1848 ze zm.), pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą odpisy wyżej wskazanych zarządzeń doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 16 grudnia 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18). Na podstawie akt sprawy ustalono, że pełnomocnik nie uzupełniła braku zgodnie z wezwaniem w ustawowym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do niej upłynął z dniem 23 grudnia 2010 r. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.