II SAB/Bd 67/06
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2006-12-12
Skład orzekający: Wiesław Czerwiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, w szczególności nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w tym nie wniósł zażalenia do organu wyższego stopnia zgodnie z art. 37 k.p.a. Wyczerpanie środków zaskarżenia jest warunkiem formalnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 52 § 1 PPSA.Stan faktyczny
Włodzimierz P. wniósł skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie nie wydania decyzji. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy złożył zażalenie do organu wyższego stopnia. Skarżący oświadczył, że art. 37 k.p.a. nie znajduje zastosowania w jego sprawie i nie złożył zażalenia. W związku z niewyczerpaniem środków zaskarżenia, sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Wiesław Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Włodzimierza P. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nie wydania decyzji postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 17 października 2006 r. Włodzimierz P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nie wydania decyzji.
Pismem z dnia [...] 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ, który skarży.
W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 5 grudnia 2006 r. skarżący oświadczył, iż w postępowaniu administracyjnym ostatnioinstacyjnym dyspozycja art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa") nie znajduje zastosowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 kpa , które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z pisma skarżącego z dnia 5 grudnia 2006 r.. w którym oświadczył, iż tryb przewidziany w art. 37 kpa nie znajduje w jego sprawie zastosowania oraz z akt administracyjnych wynika, że skarżący zażalenia nie składał a tym samym nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 kpa.
W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia, Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło