II SAB/Bd 67/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie: sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. ze skargi A. S. – D. na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy postanawia umorzyć postępowanie. II SAB/Bd 67/08 Uzasadnienie W dniu [..] A. S.-D. powołując się na art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Wójta Gminy O. w przedmiocie wniosku z dnia [...] o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek mieszkalny na terenie działki nr [...] w miejscowości J., gm. O.. Skargę do Sądu skarżąca poprzedziła zażaleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., które postanowieniem z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi Gminy O. 14-dniowy termin załatwienia wniosku skarżącej od dnia doręczenia postanowienia. W udzielonej odpowiedzi na skargę Wójt Gminy O. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu udzielonej odpowiedzi opisał przebieg postępowania administracyjnego i oświadczył, że w dniu [...] została wydana decyzja w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku gospodarczego na cele mieszkalne na terenie działki nr [...] w miejscowości J. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Skarga nie mogła zostać merytorycznie rozpoznana, albowiem postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy: skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu tegoż artykułu mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrz-administracyjnym postępowaniu kontrolnym lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. W tym miejscu podkreślić należy, iż stosownie do uchwały Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08 - przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Umorzenie postępowania przed sądem następuje zatem, gdy w jego toku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo powodują, że dokonanie przez sąd administracyjny kontroli zaskarżonego aktu lub czynności staje się zbędne lub nawet niedopuszczalne. Sąd administracyjny ma przy tym obowiązek uwzględnienia tych zdarzeń, o ile istnieją one w dacie orzekania. Zgodnie bowiem z ustaloną linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd rozpoznaje skargę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego, ustalonego na dzień wydania orzeczenia (vide: postanowienie NSA z dnia 23 września 1986 r., IV SAB/8/86, ONSA 1986/2/50). Kryterium ocennym zasadności skargi na bezczynność organu jest bowiem ustalenie, czy nakazanie organowi administracji wydania aktu administracyjnego będzie dopuszczalne, uzasadnione i celowe w świetle ewentualnych zmian stanu faktycznego i prawnego. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, iż Wójt Gminy O. nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej złożonego w organie w dniu [...] w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Jak wynika bowiem z akt spawy, skarżony organ w dniu [...] wydał decyzję o ustaleniu warunków zabudowy. Powyższe wskazuje, iż w sprawie niniejszej na skutek okoliczności, które zaistniały po wniesieniu skargi, a przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie Sądu o umorzeniu postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość zwalnia Sąd od rozpoznawania merytorycznie zarzutów skargi. Postępowanie wywołane skargą na bezczynność organu cechuje pewna specyfika polegająca na tym, iż rozpoznając skargę tego rodzaju, Sąd nie wnika w merytoryczną i procesową poprawność wydawanego przez ten organ aktu czy podejmowanych czynności. W przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem kontroli sądowej nie jest bowiem określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjęcia działania w danej formie i w określonym przez prawo terminie (tak: J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, str. 28). Stąd też w obecnie kontrolowanym postępowaniu, którego przedmiotem jest niewątpliwie bezczynność organu w sprawie niewydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, nie można badać prawidłowości postępowania zakończonego decyzją z dnia [...], jak i samej decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.