II SAB/Bd 67/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Leszek Tyliński po rozpoznaniu w dniu 8 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Z. D. złożył do tutejszego sądu administracyjnego skargę na bezczynność Inne w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie działalności spółdzielni. W odpowiedzi na skargę Inne wniosła o jej odrzucenie wskazując, że przedmiot żądania nie mieści się w kategorii informacji publicznej, o jakiej mowa w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Na wstępie zauważyć należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem może zostać rozpoznana merytorycznie przez sąd, czy też zakwestionowane w niej akty lub czynności takiej sądowej kontroli z woli ustawodawcy nie podlegają. Skarga w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, bowiem środkiem kontroli w tym sensie sformalizowanym i może być wniesiona tylko od aktów administracyjnych wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1- 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne - w myśl art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy – obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W niniejszej sprawie Skarżący domaga się od Inne udostępnienia informacji o wewnętrznych sprawach spółdzielni i jej działalności. Zatem złożona skarga ma charakter skargi na bezczynność organu i jako taka podlega ocenie przynależności do kognicji sądu administracyjnego. W pierwszej kolejności należy zatem odnieść się do możliwości stosowania do spółdzielni mieszkaniowych przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1429). Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, przedmiotem prawa do informacji publicznej jest każda informacja o sprawach publicznych, pozostająca w ścisłym i bezpośrednim związku z działalnością podmiotów określonych w art. 4. We wskazanym przepisie jako zobowiązane do udzielania informacji, wymieniono organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego i inne państwowe jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. W art. 4 ust. 1 pkt 5 cytowanej ustawy, jako zobowiązane do udzielania informacji publicznej wskazano ponadto podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Wykładni art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w odniesieniu do spółdzielni mieszkaniowych dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OPS 1/05. Sąd ten stwierdził, iż art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ma zastosowania do spółdzielni mieszkaniowych, gdyż nie mieszczą się one w kategorii organów władzy publicznej. Ich działalności nie można również utożsamiać z wykonywaniem zadań publicznych w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Spółdzielnie te nie dysponują też majątkiem publicznym ani nie reprezentują osób, które dysponują takim majątkiem, gdyż majątek spółdzielni jest prywatną własnością jej członków. Spółdzielnie mieszkaniowe nie należą także do sektora finansów publicznych w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, nie są też podmiotami realizującymi finanse publiczne. Powyższy pogląd nadal jest aktualny i ma odzwierciedlenie w bieżących orzeczeniach sądów administracyjnych m.in. w postanowieniach NSA z dnia 19 sierpnia 2015 r. I OSK 1949/14, z dnia 21 grudnia 2005 r. I OSK 274/05, w postanowieniu WSA w Łodzi z dnia 30 lipca 2015 r. II SAB/Łd 138/15, postanowieniu WSA w Szczecinie z dnia 7 marca 2014 r. II SAB/Bk 26/14 oraz postanowieniu WSA w Białymstoku z dnia 2 lutego 2008r. II SAB/Bk 32/07 – wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Podsumowując Sąd doszedł do wniosku, że skoro spółdzielnia mieszkaniowa nie jest podmiotem zobowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 tej u.d.i.p., to informacje, które posiada, nie mają charakteru publicznych w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższym, skarga na bezczynność Spółdzielni w przedmiocie udzielenia żądanej przez Skarżącego informacji jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.