II SAB/Bd 72/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Jerzego A. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie niewydania wyczerpującej opinii prawnej postanawia : odrzucić skargę. Skarżący Jerzy A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie niewydania wyczerpującej opinii prawnej. W odpowiedzi na skargę z 5 października 2005 r. Prezydent Miasta B. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżącemu udzielono odpowiedzi na pisma z dnia 29 czerwca 2005 r. i 3 sierpnia 2005 r. udzielając informacji w takim zakresie jaki był konieczny dla wyjaśnienia jego uprawnień, a także poinformowano o zakresie zadań realizowanych przez zespół prawny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Stosownie o art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy sąd jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 tego przepisu. Zgodnie zaś z treścią art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), a także inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (pkt 4). W wyroku z dnia 17 grudnia 1985 r., III SA 988/85, ONSA 1985, nr 2, poz. 38, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że "stwierdzenie zawarte w art. 104 k.p.a., że załatwienie sprawy następuje przez wydanie decyzji, odnosi się tylko do sytuacji, gdy z mocy przepisów prawa materialnego lub innych załatwienie sprawy powinno nastąpić w tej prawnej formie." Z analizy akt niniejszej sprawy wynika, że jej przedmiotem jest dążenie skarżącego do uzyskania wyczerpującej pomocy prawnej od Zespołu Prawnego Urzędu Miasta B. celem wykorzystania jej w podejmowanych przez siebie czynnościach. Jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, Jerzemu A. udzielono odpowiedzi na wniesione przez niego pisma oraz pouczono o zakresie zadań realizowanych przez zespół prawny (pismo z 11 lipca 2005 r. nr [...] oraz pismo z 16 sierpnia 2005 r. nr [...]). Z powyższego wynika jednoznacznie, że żądanie skarżącego nie podlega zatem rozstrzygnięciu przez organ w formie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego niż określone w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie przepisy prawa nie dają podstaw do wydania aktu czy podjęcia czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4. Wobec powyższego brak jest przesłanek do przyjęcia, że bezczynność organu w przedmiocie uwzględnienia żądań skarżącego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.