II SAB/Bd 73/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Starosty Powiatowego w A. w przedmiocie nie dokonania wpisu do ewidencji gruntów postanawia odrzucić skargę. T. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Starosty Powiatowego w A. w przedmiocie nie dokonania wpisu do ewidencji gruntów. Pismem z dnia 18 grudnia 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy złożył zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem uznania, że takiego zażalenia skarżący nie złożył. W odpowiedzi na wezwanie w punkcie 6 pisma z dnia 28 grudnia 2006 r. skarżący oświadczył, iż jeżeli jego skargi do dnia 29 grudnia 2006 r. nie zostaną załatwione to złoży on zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na bezczynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.- zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm. – zwanej dalej "kpa"), które powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z oświadczenia złożonego przez skarżącego w piśmie z dnia 28 grudnia 2006r. , iż w przypadku nie załatwienia jego spraw do dnia 29 grudnia 2006 r. złoży zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na bezczynność organów wskazanych w tym piśmie wynika, iż przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2006 r. nie złożył zażalenia w trybie art. 37 kpa. W tym stanie rzeczy, wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia , Sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.