II SAB/Bd 75/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłaty za udostępnienie danych ze zbioru meldunkowego postanawia odrzucić skargę. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłaty za udostępnienie danych ze zbioru meldunkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071, ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym skarżący, zarządzeniem z dnia 23 lipca 2012r., wezwany został do udzielenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do wykazania, że złożył do organu administracji publicznej wyższego stopnia zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o zwolnienie z opłaty za udostępnienie danych ze zbioru meldunkowego, pod rygorem uznania, iż taki środek odwoławczy nie został przez niego złożony. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący oświadczył, iż w dniu 28 maja 2012r. złożył skargę do Urzędu [...] w [...]. W związku ze wskazanym oświadczeniem skarżącego, nie można uznać, że skarżący przed wniesieniem skargi do sądu składał zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność organu skarżonego w niniejszym postępowaniu. Zwrócić uwagę należy, skarga do Urzędu [...] w [...], o której mówi skarżący w piśmie nadesłanym w wykonania wezwania sądu, złożona została przez skarżącego w dniu 28 maja 2012r., zatem w tym samym dniu, w którym złożona została skarga, trudno zatem w niniejszym przypadku mówić, że złożenie koniecznego środka odwoławczego poprzedziło wniesienie skargi. Ponadto zwrócić uwagę należy, że w aktach sprawy znajduje się "skarga do Urzędu [...] w [...]", jednakże po pierwsze, pismo to datowane jest na dzień 1 czerwca 2012r. (zatem datę późniejszą niż data wniesienia skargi do sądu), po drugie stanowi ono skargę na "decyzję" Urzędu Miasta [...] Nr [...], nie natomiast zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ pierwszej instancji, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Podkreślenia wymaga, że w sprawie prowadzonej pod znakiem [...] nie została wydana żadna decyzja. Z uwagi zatem, że nawet jeśli przyjąć, że skarżący złożył wymagany środek odwoławczy, to złożył go równocześnie z wniesieniem skargi do sądu, a nie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, co warunkuje skuteczne wniesienie skargi, skargę należało odrzucić. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.