II SAB/Bd 76/05

WyrokWSA w Bydgoszczy2007-08-01

Skład orzekający: Renata Owczarzak, Grażyna Malinowska-Wasik, Anna Klotz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 2 KPA, dotyczące uznania skargi na bezczynność organu pierwszej instancji za nieuzasadnioną, jest dopuszczalna do rozpoznania przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Skarga na postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 § 2 KPA, które ma na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym i nie rozstrzyga o istocie sprawy ani nie kończy postępowania, jest niedopuszczalna. W związku z tym, jeśli sąd administracyjny rozpoznał taką skargę, powinien ją oddalić jako niezasadną, a nie odrzucić jako niedopuszczalną, jeśli organ pierwszej instancji nie dopuścił się bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o dopłatę do czynszu, który nie został rozpoznany przez organ I instancji. Następnie złożyła skargę na bezczynność organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO). SKO, działając na podstawie art. 37 § 2 KPA, wydało postanowienie o uznaniu skargi na bezczynność organu I instancji za nieuzasadnioną. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) na bezczynność SKO, która została następnie sprecyzowana jako skarga na bezczynność zarówno organu I instancji, jak i SKO. WSA rozpoznał skargę na bezczynność SKO.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi J.A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nie wydania decyzji o dopłacie do czynszu na mocy ustawy o pomocy społecznej z 12 marca 2004 r. (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z 2004r.; z późn. zm.) oddala skargę II SAB /Bd 76/05 Uzasadnienie J.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w związku z niewydaniem decyzji o dopłacie do czynszu na mocy ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004r. ( Dz. U. Nr 64, poz 593 z 2004r. z poźn. zm.). Z wnioskiem o dopłatę do czynszu skarżąca zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] w dniu [...] kwietnia 2005r. po otrzymaniu decyzji z dnia [...] marca 2005r. nr [...] wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta [...] przez [...] Sekcji Dodatków Mieszkaniowych Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...], na mocy której na podstawie przepisów ustawy z dnia 21czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz.U. Nr 71 , poz. 734) i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001r. ( Dz. U. Nr 156, poz. 1817) oraz art. 104 i art. 107 Kpa, przyznano skarżącej dodatek mieszkaniowy w kwocie [...] zł na okres od kwietnia do września 2005r. W dniu [...] kwietnia 2005r. J.A. osobiście złożyła wniosek do organu o następującej treści: " Wnoszę o dofinansowanie mojego czynszu patrz załącznik numer jeden : decyzja o przyznaniu dodatku mieszkaniowego z [...] marca 2005 w kwocie [...] ([...]złote , [...] grosze ). Nie mam żadnych dochodów , i żadnych środków wypłaconych , od : [...] lipca 2003 i żadnych świadczeń rentowych". W dniu [...] czerwca 2005r. skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy w [...] z uwagi na nierozpoznanie od [...] kwietnia 2005r. wniosku o dopłatę do czynszu i stanowisko to podtrzymała w kolejnych pismach skierowanych do Kolegium. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w związku z zarzutami skarżącej odnośnie bezczynności organu I instancji , korzystając z uprawnień organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity : Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) wydało postanowienie o uznaniu skargi za nieuzasadnioną. W następstwie powyższego skarżąca w dniu [...] sierpnia 2005r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wnioskiem o jego uchylenie, natomiast w treści skargi powołała się na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w związku z nierozpatrzeniem jej wniosku z [...] kwietnia 2005r. Na 27 stronie skargi skarżąca oświadczyła: " Składam skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (...)". Następnie na wezwanie Sądu skarżąca w piśmie z dnia [...] września 2005r. sprecyzowała , że skarga dotyczy bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W następstwie powyższego wyłączono z akt sprawy o sygn. akt II SAB/Bd 76 skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] i wpisano ją celem rozpoznania i rozstrzygnięcia w repertorium pod nową sygn. akt II SAB /Bd 17/07. W udzielonej odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] wniosło oddalenie skargi . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę m.in. decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności prawem materialnym i przepisami procesowymi stosując przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwane p.p.s.a., Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270). Kontrola ta, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i orzeka w granicach danej sprawy. Badając w ten sposób sprawę objętą skargą Sąd nie stwierdził naruszenia prawa polegającego na bezczynności organu, skarga jest więc nieuzasadniona. Rozpoznawana przez Sąd skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które jest organem wyższego stopnia w stosunku do organu I instancji w rozpatrywanej sprawie ( art. 17 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. , Nr 98, poz .1071). Kolegium w związku ze skargami skarżącej , które potraktowało jako zażalenia na niezałatwienie wniosku z dnia [...] kwietnia 2005r. wydało postanowienie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. o uznaniu skargi za nieuzasadnioną. Kolegium zastosowało tryb przewidziany w art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis art. 37 § 1 Kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zostało wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a. Przepis ten ma na celu likwidację bezczynności organu administracyjnego w trybie administracyjnym. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęto, że organ administracyjny właściwy do rozpoznania zażalenia wniesionego na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. wydaje w celu jego załatwienia postanowienie, o jakim mowa w art. 123 k.p.a. Jest to postanowienie zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego dotyczące poszczególnych kwestii - jak w tym przypadku bezczynności organu - wynikających w toku tego postępowania lecz nie rozstrzygające o istocie sprawy. Nie jest to też postanowienie kończące postępowanie, a także nie przysługuje od niego zażalenie. Tego rodzaju postanowienia zatem nie mogą podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W przypadku zaskarżenia postanowienia wydanego w powyższym trybie skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlegałaby odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., s. 84). Skarżąca w piśmie z dnia [...] września 2005r. skierowanym do Sądu sprecyzowała , że skarga dotyczy bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W dniu rozprawy do protokołu skarżąca potwierdziła to stanowisko. Na tej podstawie Sąd zbadał , czy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dopuściło się bezczynności w sprawie. Sąd stwierdził ,że w rozpoznawanej sprawie Kolegium , jako organ wyższego stopnia w stosunku do Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w [...] miało obowiązek postanowieniem orzec na podstawie art. 37 Kpa. Wymagane przez przepisy prawa postanowienie zostało wydane przez Kolegium. Na tej podstawie Sąd stwierdził, że skarga J.A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jest niezasadna i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło