II SAB/Bd 8/10

13 lipca 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Sędziowie WSA: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lipca 2010r. sprawy ze skargi J.L. i H.B na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wyrejestrowania samochodu ciężarowego 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do dokonania w ciągu miesiąca od doręczenia akt sprawy czynności polegającej na pisemnym powiadomieniu skarżących o pozostawieniu ich wniosku z [...] grudnia 2002r. bez rozpoznania lub przeprowadzenia postępowania administracyjnego i wydania kończącej je decyzji, 2. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącego kwotę 154 (sto pięćdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. L. i H. B. złożyli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. dotyczącą ich wniosku z [...] w sprawie wyrejestrowania samochodu ciężarowego Star 28 rocznik 1973 numer rejestracyjny [...]. Organ wniósł o oddalenie skargi, wskazując że skarżący nie spełnili wymogów formalnych wniosku w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego. Z mocy natomiast przepisów art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Przepis art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. stanowi, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z akt sprawy przedłożonych wraz z odpowiedzią na skargę przez Prezydenta Miasta W. wynika, że dnia [...] do tegoż organu wpłynął wniosek skarżących z dnia [...] o "stałe wycofanie pojazdu z ruchu", dodając "pojazd został rozkradziony w [...] r." Z akt sprawy wynika, że organ wzywał w dniach [...] i [...] skarżących do uzupełnienia wniosku. Z akt wynika, że na powyższych wezwaniach zakończyło się postępowanie organu, który po wysłaniu ostatniego wezwania i upływie zakreślonego terminu nie podjął dodatkowych wymaganych przepisami Kpa czynności. Tymczasem z treści przepisów art. 35 § 1-3 oraz 36 § 1-2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dale w skrócie: Kpa) wynika, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwić sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Wiąże się to ogólnymi zasadami postępowania wyrażonymi w art. 6-9 oraz art. 12 i 14 Kpa. Stanowią one, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, w toku postępowania organy stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Obowiązane są prowadzić postępowanie w taki sposób, aby pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość i kulturę prawną obywateli i są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, a sprawy które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Sprawy należy załatwiać w formie pisemnej. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że Prezydent Miasta W. nie dochował wierności powyższym zasadom i przepisom. Należy także zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 Kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Tak więc skoro skarżący złożyli wniosek z [...] to tym samym już zostało wszczęte postępowanie " o stałe wycofanie pojazdu z ruchu." Inną natomiast jest kwestią ocena tego wniosku przez organ i ocena możliwości załatwienia sprawy przez wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Po myśli art. 104 § 1 Kpa organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Rzecz w tym, że we wszczętym z chwilą złożenia przez skarżących, wnioskiem z [...] (wpłynął do organu [...]) i bezskutecznym wezwaniu skarżących do jego uzupełnienia organ pozostał bezczynny i nie podjął żadnych dalszych czynności wynikających z przepisów Kpa. I dlatego mając powyższe na uwadze na podstawie art. 149 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. orzeczono jak w pkt 1 sentencji wyroku, rozstrzygniecie z pkt 2 wyroku opierając na art. 200 i 205 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r.