II SAB/Bd 80/12

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2012-09-10

Skład orzekający: Grzegorz Saniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie sprawy jest dopuszczalna, gdy pismo skarżącego nie wszczyna postępowania administracyjnego ani nie obliguje organu do jego wszczęcia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, gdy pismo skarżącego nie wszczyna postępowania administracyjnego ani nie obliguje organu do jego wszczęcia z urzędu, a sprawa nie kończy się wydaniem decyzji. W takiej sytuacji sprawa nie podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi na bezczynność, ponieważ nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu określonej w art. 3 PPSA.
Stan faktyczny
K. i R. R. złożyli skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie rozpoznania ich wniosku o umorzenie sprawy. Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że pismo skarżących nie wszczyna postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że sprawa nie mieści się we właściwości sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na bezczynność.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. oraz R. R. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia odrzucić skargę. K. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] września 2011r. złożonym w sprawie znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (do 31 grudnia 2003r.) w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola sądu administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego. (LEX nr 78938). W przedmiotowej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżących o umorzenie sprawy znak [...]. Jak wynika z odpowiedzi na skargę udzielonej przez skarżony organ oraz akt administracyjnych, oznaczenie "[...]" nosi pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2010r. zawierające odpowiedź na pismo skarżących z dnia [...] listopada 2010r. w przedmiocie skargi na pracownika Urzędu Miasta. Pod powyższym oznaczeniem nie toczyło się i nie toczy przez Prezydentem Miasta [...] żadne postępowanie administracyjne. Skoro w niniejszej sprawie nie jest prowadzone postępowanie, a jedynie wystąpiła kwestia odniesienia się do pisma skarżących nie wszczynającego postępowania administracyjnego, ani nie obligującego organu do wszczęcia postępowania z urzędu, sprawa ta nie ulega zakończeniu w drodze wydania decyzji, w tym decyzji umarzającej postępowanie. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło