II SAB/Bd 80/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R., R. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zawiadomienia postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 kwietna 2013 r. K. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (SKO) w przedmiocie wydania decyzji w sprawie zawiadomienia. Skarżący wskazali, iż pismem z dnia [...] września 2012 r., znak [...] SKO zawiadomiło ich o niezałatwieniu w terminie sprawy zażalenia wniesionego przez skarżących do SKO pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta [...] w terminie wniosku skarżących z dnia [...] sierpnia 2011 r. o umorzenie sprawy znak [...], oraz że od czasu wskazanego zawiadomienia, organ administracji nie załatwił sprawy poprzez wydanie decyzji lub podjęcie jakiejkolwiek innej czynności. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej odrzucenie wyjaśniając, iż żadnym pismem nie informowało skarżących o niezałatwieniu sprawy w terminie, a pismo z dnia [...] września 2012 r. zawierało wyłącznie informację, że w sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością Prezydenta Miasta [...] w zakresie rozpoznania wniosku strony z dnia [...] sierpnia 2011 r. o umorzenie sprawy znak [...], gdyż przed organem tym nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne o sygn. [...] i żadna decyzja nie została w związku z tym wydana, zaś przywołana przez skarżących sygnatura [...] stanowiła jedynie oznaczenie pisma wyjaśniającego dotyczącego sprawy sądowej o sygn. [...], prawomocnie zakończonej wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] Wydział I Cywilny, a prowadzonej z powództwa skarżących przeciwko Prezydentowi Miasta [...] i Miastu [...]. W ocenie SKO, z powyższych okoliczności wynika, że materia objęta przedmiotem skargi nie daje podstaw do wydania decyzji administracyjnej, innego aktu czy też dokonania czynności w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych. Wniesiona w sprawie skarga jest bowiem niedopuszczalna. Zakres działania sądów administracyjny określa art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako "p.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ww. ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4 pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. Innymi słowy bezczynność oznacza stan, w którym organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego lub podjęcia innej czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie rozstrzygnięcia przez organ administracji publicznej określonej sprawy administracyjnej. Składanie skargi na bezczynność dopuszczalne jest jedynie w odniesieniu do tych aktów lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie może zatem ona dotyczyć innych czynności. Podkreślić należy, że bezczynność organu powiązana być musi z kompetencją do wydania w danej sprawie decyzji, postanowienia, czy też innych aktów bądź czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem wystąpienie określonej podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny (do 31 grudnia 2003r.) w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2001 r., sygn. akt IV SA 961/99 – w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji, w których podnoszone jest niewydanie decyzji administracji w terminie określonym w kpa, lub niepodjęcie czynności z zakresu administracji publicznej - kontrola Sądu Administracyjnego sprowadza się więc przede wszystkim do sprawdzenia, czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca organowi administracji bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego. (LEX nr 78938). W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynili bezczynność SKO w zakresie wydania decyzji lub podjęcia jakiejkolwiek czynności w sprawie, której dotyczyło zawiadomienie organu z dnia [...] września 2012 r., a które to zawiadomienie stanowiło odpowiedź SKO na pismo skarżących z dnia [...] sierpnia 2012 r., zatytułowane zażalenia na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta [...] w terminie wniosku strony z dnia [...] sierpnia 2011 r. o umorzenie sprawy znak [...]. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że w sprawie o sygn. [...] nie było prowadzone żadne postępowanie administracyjne, a strona domagała się przed Prezydenta Miasta [...] umorzenia sprawy, która sprawą administracyjną nie była, jako że przywołana przez skarżących sygnatura [...] stanowiła jedynie oznaczenie pisma wyjaśniającego dotyczącego sprawy sądowej rozstrzygniętej przed sądem powszechnym. Wobec powyższego SKO, po wpłynięciu do niego zażalenia na niezałatwienie przez Prezydenta Miasta [...] w terminie wniosku skarżących z dnia [...] sierpnia 2011 r. o umorzenie sprawy o sygn. [...], zasadnie uznając że bezczynność organu administracyjnego ma miejsce wówczas gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do wydania aktu administracyjnego pozostaje w zwłoce, poinformowało skarżących, że w sprawie nie mamy do czynienia z bezczynnością Prezydenta Miasta [...] w zakresie rozpoznania wniosku skarżących z dnia [...] sierpnia 2011 r. Przytoczone stanowisko SKO odpowiada prawu, gdyż w sprawie objętej wnioskiem o umorzenie nie toczyło się bowiem postępowanie czy to wszczęte z urzędu czy to wnioskiem skarżących, a umorzenie postępowania jest formą zakończenia toczącej się sprawy administracyjnej. Konsekwencją ustalenia, że przed Prezydentem Miasta [...] nie było prowadzone postępowanie, a jedynie wystąpiła kwestia odniesienia się do pisma skarżących nie wszczynającego postępowania administracyjnego ani nie obligującego organu do wszczęcia postępowań z urzędu, i że w związku z tym sprawa ta nie ulega zakończeniu w drodze wydania decyzji czy też innego aktu administracyjnego, a także że SKO nie było uprawione do merytorycznego rozstrzygania sprawy zainicjowanym wnioskiem skarżących z dnia [...] sierpnia 2011 r. o umorzenie sprawy, jest stwierdzenie, iż SKO nie było w świetle przepisów prawa zobowiązane do wydania decyzji administracyjnej, innego aktu czy też dokonania czynności w postępowaniu. Tym samym więc, w świetle powołanych powyżej przepisów art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a., skarżącym nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność SKO. Wskazać należy ponadto, że także na nierozpoznanie przez organ administracji publicznej zażalenia wniesionego przez stronę w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2013 r., poz. 267) nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W związku z powyższym, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, orzeczono jak w sentencji.