II SAB/Bd 81/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy Sołtysa Sołectwa [...] na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wiejskiej tablicy ogłoszeń postanawia odrzucić skargę. Sołtys Sołectwa [...] wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na braku udostępnienia tablicy informacyjnej. Skarżący wskazał, że zgodnie z § 7 pkt 8 Statutu Sołectwa (stanowiącego załącznik nr [...] do uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r.) do obowiązków sołtysa należy wywieszanie na tablicy ogłoszeń zawiadomień o terminie, miejscu i tematyce sesji rady. Aby wypełnić ten obowiązek potrzebna jest wiejska tablica ogłoszeń. Tymczasem Wójt dokonał wymiany kłódki istniejącej tablicy informacyjnej i pomimo wezwania nie chce przekazać kluczy do nowej kłódki uniemożliwiając tym samym sołtysowi wypełniania jego obowiązków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270; zwanej w skrócie "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto art. 5 p.p.s.a. wskazuje wprost rodzaje spraw, w których sądy administracyjne nie są właściwe, wymieniając m.in. sprawy wynikające z nadrzędności i podległości organizacyjnej między organami administracji publicznej (pkt 1) oraz wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Przy tak określonej właściwości sądu administracyjnego istotne jest przede wszystkim określenie jakiego rodzaju działania organu administracji (Wójta) dotyczy skarga. Jak wskazuje bowiem pkt 8 cytowanego art. 3 § 2 p.p.s.a., sąd administracyjny może rozpatrzyć skargę nie na każdą bezczynność organu, ale tylko na taką bezczynność, która dotyczy tych rodzajów działania organu, które zostały ściśle określone w punktach 1 – 4a ww. art. 3 § 2 p.p.s.a. Ze skargi wynika, że zdaniem skarżącego Wójt winien podjąć czynność w postaci udostępnienia skarżącemu tablicy informacyjnej, co miałoby się dokonać poprzez przekazanie skarżącemu kluczy umożliwiających skorzystanie z tablicy informacyjnej. Wydanie kluczy do tablicy informacyjnej nie łączy się z wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia, interpretacji podatkowej czy innego aktu z zakresu administracji publicznej. Pozostaje zatem jedynie do rozważenia, czy wydanie kluczy do tablicy informacyjnej jest "inną czynnością" z zakresu administracji publicznej, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Jak wskazano w orzecznictwie (por. np. wyrok II GSK 340/08 LEX 515352) i literaturze podlegające właściwości sądów administracyjnych akty lub czynności, o których mowa w powołanym art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. muszą spełniać łącznie następujące przesłanki: a) nie mogą mieć charakteru decyzji lub postanowienia wydanych w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, te bowiem są zaskarżalne na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ww. ustawy, b) muszą mieć charakter publicznoprawny, ponieważ tylko w tym zakresie działalność administracji została poddana sądowej kontroli, c) muszą mieć charakter zewnętrzny, czyli muszą być skierowane do indywidualnego podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność (por. ww. art. 5 pkt 1 i 2 p.p.s.a.), d) muszą być skierowane do indywidualnych podmiotów, e) muszą dotyczyć obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, a więc omawiany akt lub czynność powinny ustalać, stwierdzać, potwierdzać uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa. W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie należy zwrócić uwagę, że podmiotem wnoszącym skargę nie jest osoba fizyczna, broniąca własnych praw, ale Sołtys Sołectwa [...]tj. organ wykonawczy jednostki pomocniczej gminy [...]. Skarga jest zaś skierowana przeciwko Wójtowi Gminy [...] tj. organowi wykonawczemu tej samej gminy. W tej sytuacji nie można przyjąć, że jakakolwiek czynność Wójta względem Sołtysa ma charakter zewnętrzny w wyżej wskazanym znaczeniu. Ponieważ wójt i sołtys działają w ramach tej samej jednostki samorządu terytorialnego to należy uznać, że istnieje pomiędzy nimi zależność organizacyjna, o której mowa w art. 5 pkt 1 p.p.s.a., będąca wynikiem przypisania każdemu z nich różnych obowiązków w ramach tej jednostki. Dokonywanie czynności polegających na udostępnieniu mienia gminnego pozostającego w gestii wójta gminy sołtysowi tej gminy tj. innemu podmiotowymi działającemu w strukturze organizacyjnej tej samej gminy jest wewnętrzną czynnością organizacyjną, będącą wynikiem istniejących zależności w strukturze gminy. Wobec powyższego sprawa objęta skargą znajduje się poza właściwością sądu administracyjnego, a konsekwencji, stosownie do wskazanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.