II SAB/Bd 82/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w R. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wynik postępowania kwalifikacyjnego do służby w państwowej straży pożarnej odrzucić skargę. J. S. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w R. w przedmiocie wydania decyzji ustalającej wynik postępowania kwalifikacyjnego do służby w państwowej straży pożarnej. Skarżąca podniosła, że według organu zakończyła postępowanie kwalifikacyjne związane z naborem do PSP z wynikiem negatywnym, wobec czego orzeczono braku uprawnienia skarżącej do ubiegania się o przyjęcie do służby. Zdaniem skarżącej postępowanie kwalifikacyjne zostało przeprowadzono wadliwie. W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Państwowej Straży Pożarnej w R. podniósł, że nie był w niniejszej sprawie zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 – zwanej dalej "p.p.s.a."). W świetle treści art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze treść powyższego przepisu wskazać należy, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w sytuacjach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ppsa. Przy czym, w przypadku skargi na bezczynność przedmiotem kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Właściwość sądów administracyjnych dotyczy zatem niepodejmowania przez ograny administracji publicznej nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych, chodzi tu o takie akty jak: decyzje administracyjne; postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym, zabezpieczającym a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania skarga tyczy się niewydania przez Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w R. decyzji w sprawie zakończenia naboru do służby w Komendzie Powiatowej Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w R. na stanowisko stażysta w służbie przygotowawczej – docelowo starszy ratownik – kierowca. Zwrócić uwagę należy, że zasady naboru do Państwowej Straży Pożarnej reguluje art. 28 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej, przy czym, co wynika z art. 28 ust. 14 tej ustawy, Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia: zakres informacji o planowanym postępowaniu kwalifikacyjnym oraz sposób podawania ich do wiadomości publicznej, organizację i sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego, dokumenty wymagane od kandydata do służby, zakres testu sprawności fizycznej oraz sposób dokonywania oceny kandydatów oraz preferencje z tytułu posiadanego przez nich wykształcenia, wyszkolenia lub posiadanych umiejętności. Rozporządzeniem, o którym mowa jest rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2015 r. w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2016r., poz. 30). Zgodnie z art. 28 ust. 10 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, postępowanie kwalifikacyjne wobec kandydata kończy się z chwilą uzyskania przez kandydata negatywnego wyniku z któregokolwiek z etapów postępowania kwalifikacyjnego lub nieprzystąpienia przez kandydata do któregokolwiek z etapów postępowania kwalifikacyjnego, wymienionych w ogłoszeniu o postępowaniu kwalifikacyjnym. Wskazać trzeba, że żaden z przepisów regulujących postępowanie kwalifikacyjne, ani zawartych w art. 28 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, ani w przepisach rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie postępowania kwalifikacyjnego w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w Państwowej Straży Pożarnej nie odsyła do uregulowań k.p.a. W powyższych przepisach brak jest zakresu nieuregulowanego, który dawałby możliwość stosowania przepisów postępowania administracyjnego, bowiem powyższe akty prawne regulują postępowanie kwalifikacyjne w sposób kompleksowy i specyficzny. Zwrócić uwagę należy, że przepisy ustawy o Państwowej Straży Pożarnej przewidują możliwość wniesienia skargi do sadu administracyjnego (vide art. 124 j, jednakże nie w przypadku niezadowolenia kandydata z wyniku postępowania kwalifikacyjnego. Postępowanie kwalifikacyjne w stosunku do kandydatów ubiegających się o przyjęcie do służby w Państwowej Straży Pożarnej nie kończy się wydaniem indywidualnej decyzji administracyjnej, czy też innego aktu administracyjnego. Wyniki naboru, po każdym etapie konkursu, opublikowane są na oficjalnej stronie internetowej Państwowej Straży Pożarnej w R., jest to akt wiedzy, nie woli organu, stwierdzenie określonego stanu rzeczy. Zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ zobowiązany na gruncie obowiązujących przepisów do podjęcia aktu bądź dokonania czynności. W sprawie niniejszej nie zachodzi taka sytuacja, nie ma bowiem żadnej podstawy prawnej, która zobowiązywałaby organ do wydania rozstrzygnięcia, którego żąda skarżąca. Powyższa okoliczność stanowi o niedopuszczalności skargi. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.