II SAB/Bd 94/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Mariusz Pawełczak (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 października 2025 r. sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Minister Spraw Wewnętrznych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Marszałka [...] do załatwienia wniosku skarżącego z [...] maja 2025 r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi wyroku ze stwierdzeniem prawomocności i aktami sprawy, 2. stwierdza, że Marszałek [...] dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Marszałka [...] na rzecz J. L. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Wnioskiem z dnia 26 maja 2025 r. J. L. (dalej: "skarżący") wniósł do Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego (dalej: "Marszałek", "organ") o udostępnienie informacji publicznej w zakresie prowadzonej kontroli inwestycji z wykorzystaniem środków Unii Europejskiej z puli Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego 2014-2020 oraz Funduszy Europejskich dla Kujaw i Pomorza na lata 2021-2027 polegającej na zaprojektowaniu i budowie drogi wojewódzkiej nr 254 Brzoza-Łabiszyn-Barcin-Mogilno-Wylatowo. Skarżący zwrócił się o udostępnienie kopii wszystkich dokumentów dotyczących inwestycji realizowanej z Funduszy Unii Europejskiej (RPKP.05.01.00-04.0001/19 oraz FEKP.04.03-IŻ.00.0002/23): 1) W temacie audytu zgodności z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych, a co za tym idzie zgodności realizacji inwestycji zgodnie z prawem: - kopii protokołów, notatek i dokumentacji zdjęciowej oraz filmowej z wizji i kontroli realizacji inwestycji na odcinku DW254 Brzoza-Łabiszyn, - kopii opinii wszelkich organów zaangażowanych w audyt i kontrolę (w tym opinii biegłych lub innych ekspertów interpretujących przepisy Karty praw podstawowych UE i Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych), - kopii zamówień na wykonanie audytu, analizy i oceny realizacji ww. inwestycji przez inne podmioty, - kopii raportu lub innych dokumentów (łącznie z dokumentacją zdjęciową i filmową) powstałych w wyniku zlecenia audytu w zakresie oceny sposobu wykonania inwestycji, - kopii faktury za wykonanie audytu oraz innych zleceń od podmiotów zewnętrznych przeprowadzających badania, analizy i oceny zgodności z KPP UE oraz Konwencją ONZ, - kopii Raportu pokontrolnego wraz z załącznikami, - kopii opinii i uwag innych organów do powstałego Raportu pokontrolnego i audytu. 2) W temacie uchwały Nr 48/2581/23 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 28.11.2023 r. i zapisanych tam celów (budowa kładki dla pieszych po stronie wschodniej istniejących mostów, przebudowa i budowa chodników w zakresie wynikającym z bezpiecznego kształtowania ruchu pieszego w obrębie drogi, budowa ścieżek rowerowych z dopuszczeniem ruchu pieszego, roboty wykończeniowe i porządkowe zarówno w pasie drogowym, jak i poza nim na działkach przyległych naruszonych przez Wykonawcę w czasie realizacji robót): - kopii wszelkich dokumentów dotyczących zmiany celów wskazanych w uchwale z dnia 28.11.2023 r., tj. uchwał, decyzji i innych wytycznych Zarządu w aspekcie zmian w sposobie realizacji projektu finansowanego z EFRR i budżetu państwa. 2. Pismem z dnia 11 czerwca 2025 r. Marszałek udzielił odpowiedzi na powyższy wniosek udostępniając kopię dokumentacji dotyczącej zamówienia na wykonanie analizy i oceny realizacji przedmiotowej inwestycji przez podmiot zewnętrzny – Spółdzielnię Socjalną [...] z siedzibą w Ł. w postaci umowy nr UM_OR.273.4.155.2025 z dnia 06.02.2025 r. oraz faktury nr 3/3/2025 z dnia 22.03.2025 r. Jednocześnie poinformował, iż nie podjęto żadnej uchwały, decyzji oraz innych wytycznych Zarządu dotyczących zmiany celów wskazanych w Uchwale nr 48/2581/23 z dnia 28 listopada 2023 r. Wskazał, że uchwała nr 12/605/24 z dnia 20 marca 2024 r. zmieniająca uchwałę w sprawie przyznania dofinansowania została podjęta w celu urealnienia wartości wydatków całkowitych oraz dofinansowania na zakończenie I Fazy Projektu. Organ poinformował, że powyższa uchwała została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu. W odniesieniu do wniosku w pozostałym zakresie Marszałek poinformował, że na obecnym etapie czynności kontrolnych projektów nr RPKP.05.01.00-04.0001/19 oraz FEKP.04.03-IZ.00.0002/23 Beneficjent wniósł zastrzeżenia do Informacji pokontrolnej zawierającej ustalenia wynikające m.in. z audytu przeprowadzonego przez niezależny podmiot zewnętrzny. Instytucja Zarządzająca zwróciła się do Beneficjenta z prośbą o złożenie dodatkowych wyjaśnień i uzupełnień. W związku z powyższym pozostałe dokumenty objęte wnioskiem nie stanowią ostatecznych ustaleń Instytucji Zarządzającej i do momentu zakończenia czynności kontrolnych nie jest możliwe ich udostępnienie, ponieważ dokumenty te mają charakter nieostateczny. 3. Pismem z dnia 12 czerwca 2025 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Marszałka w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił naruszenie: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek, a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostepnienia informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, 2) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że do dnia jej złożenia nie została mu udostępniona informacja publiczna będąca przedmiotem wniosku z dnia 26 maja 2025 r. W ocenie skarżącego przedmiotem złożonego przez niego wniosku jest informacja podlegająca udostępnieniu. Wskazał, że informacje, o których udostepnienie się zwrócił stanowią przedmiot konstytucyjnego uprawnienia, bowiem stanowią informacje o działalności organów władzy publicznej oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. 4. W odpowiedzi na skargę Marszałek wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że brak jest podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności, bowiem w piśmie z dnia 11 czerwca 2025 r. odniesiono się merytorycznie do treści żądania. Skarżącemu udostępniono w ustawowym terminie w żądany sposób dokumenty podlegające udostępnieniu na danym etapie. W drodze czynności materialno-technicznej poinformowano skarżącego o trwającym postępowaniu kontrolnym i o nieostatecznym charakterze dokumentów. Organ wskazał, że objęte wnioskiem dokumenty są elementem trwającego postępowania kontrolnego, a więc nie stanowią informacji publicznej, jako że nie mają charakteru dokumentów urzędowych ostatecznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: 5. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż na gruncie ustawy z dnia 6 września 2021 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej: "u.d.i.p.") bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie informuje wnioskodawcy w formie pisemnej, iż żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji lub dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2), stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W przypadku, o którym mowa w § 1, sąd może ponadto orzec z urzędu lub na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (art. 149 § 2 p.p.s.a.). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej, obowiązkiem sądu jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwróciła się strona skarżąca jest obowiązany do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądana przez nią informacja ma charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność (vide: P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego z 2012 r. nr 6, s. 75 i nast. wraz z powołanym orzecznictwem). Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. 6. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości i nie jest sporne, że Marszałek Województwa Kujawsko-Pomorskiego jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Rozstrzygnięcie sporu między stronami uzależnione było zatem od zbadania przedmiotu żądania skarżącego. O zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p. decyduje bowiem kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter żądnej informacji (por. wyrok NSA z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. akt I OSK 2419/17). Należało zatem ustalić, czy żądanie skarżącego dotyczące udostępnienia przez Marszałka dokumentacji w zakresie: kopii protokołów, notatek i dokumentacji zdjęciowej oraz filmowej z wizji i kontroli realizacji inwestycji na odcinku DW254 Brzoza-Łabiszyn, kopii opinii wszelkich organów zaangażowanych w audyt i kontrolę (w tym opinii biegłych lub innych ekspertów interpretujących przepisy Karty praw podstawowych UE i Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych), kopii raportu lub innych dokumentów (łącznie z dokumentacją zdjęciową i filmową) powstałych w wyniku zlecenia audytu w zakresie oceny sposobu wykonania inwestycji, kopii Raportu pokontrolnego wraz z załącznikami, kopii opinii i uwag innych organów do powstałego Raportu pokontrolnego i audytu – mieści się w definicji pojęcia informacji publicznej, o której mowa w przepisach art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W kwestii kryterium przedmiotowego należy wskazać na art. 1 ust. 1 u.d.i.p., zgodnie z którym, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. precyzuje pojęcie informacji publicznej, przedstawiając przykładowy katalog danych mających walor informacji publicznej. Analiza treści art. 6 u.d.i.p. wskazuje na to, że przedmiotem wniosku może być jedynie informacja o zaistniałych faktach. Za informację publiczną uznaje się m.in. treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, lecz wykonującego zadania publiczne. Są nią zarówno dokumenty bezpośrednio przez podmioty te wytworzone, jak i te, których używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od nich. Wnioskiem o udostępnienie informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej może być objęte pytanie o określony stan istniejący na dzień udzielania odpowiedzi, skierowane do podmiotu zobowiązanego według tej ustawy (vide: wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 września 2014 r., II SAB/Gd 97/14, Lex nr 1534479). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów, które ją przeprowadzają. Odczytując powyższą normę literalnie przyjąć należy, że informacją publiczną jest dokumentacja zarówno efektów kontroli (tj. dokumentacja powstała po zakończeniu kontroli), jak i dokumentacja przebiegu kontroli (tj. dokumentacja wszystkiego tego, co działo się w jej trakcie). Z powyższego przepisu nie wynika zatem, aby dokumentacja przebiegu kontroli nabywała charakter informacji publicznej dopiero wówczas, gdy zakończą się czynności kontrolne. Tym samym Marszałek zobowiązany był ocenić, czy żądane przez skarżącego dokumenty stanowią dokumentację przebiegu kontroli w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p. Skoro bowiem dokumentacja przebiegu kontroli stanowi informację publiczną, to wniosek o jej udostępnienie powinien zostać rozpoznany zgodnie z unormowaniami u.d.i.p. Uwzględniając powyższe uwagi, stwierdzić należy, iż skoro art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p. zawiera sformułowanie, że informacją publiczną jest dokumentacja przebiegu i efektów kontroli, to tym samym prawidłowo skarżący zarzuca bezczynność wobec uznania przez organ, że posiadana przez Marszałka sporna dokumentacja nie jest informacją publiczną. Nie można bowiem przyjąć, aby lakoniczna, nie dająca możliwości oceny zajętego stanowiska, odpowiedź na wniosek skarżącego, uwalniała Marszałka od zarzutu pozostawania w bezczynności. Wskazać należy, że organ w odpowiedzi na wniosek skarżącego wskazał jedynie, że część wnioskowanej dokumentacji ma charakter nieostateczny, ponieważ nie stanowią ostatecznych ustaleń Instytucji Zarządzającej, w związku z czym do momentu zakończenia czynności kontrolnych nie jest możliwe ich udostępnienie. Obowiązkiem organu jest dokonanie oceny żądanych dokumentów i w zależności od poczynionych ustaleń podjęcie działań w granicach zakreślonych przepisami u.d.i.p. – udostępnienie informacji, odmowa udostępnienia informacji, pisemne poinformowanie, że organ nie dysponuje wnioskowaną informacją albo że wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej. W niniejszej sprawie organ nie przeprowadził żadnej analizy wnioskowanych do udostępnienia dokumentów pod kątem tego, czy ich treść uzasadnia odmowę przypisania im przymiotu informacji publicznej. Należy raz jeszcze podkreślić, że odmowa przypisania wnioskowanym dokumentom przymiotu informacji publicznej wymaga szczegółowego wyjaśnienia, w szczególności w kontekście art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p., który potwierdza, że informacją publiczną stanowi dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Na obecnym etapie postępowania, kwestia charakteru wnioskowanych informacji pozostaje nierozstrzygnięta i powinna zostać ustalona przez organ w procesie rozpoznania wniosku dostępowego (por. wyrok NSA z dnia 2 września 2025 r., sygn. akt III OSK 59/25). Kontrola sądowa w zakresie oceny bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie może być zatem iluzoryczna, a w związku z tym musi być prowadzona na podstawie dokumentów źródłowych. W przypadku nieudzielenia żądanych informacji ze wskazaniem, iż nie stanowią one informacji publicznej organ musi szczegółowo wskazać z czego wywodzi swoje twierdzenia o takim charakterze informacji i w czym znajduje to uzasadnienie i oparcie. Dopiero powyższe umożliwia sądowi ocenę zasadności zastosowanych przesłanek oceny, iż wnioskowana dokumentacja nie stanowi informacji publicznej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 października 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 327/24). Podkreślić przy tym należy, że nie jest rzeczą sądu administracyjnego zastępowanie organów administracyjnych w ich ustawowych obowiązkach i kompetencjach, w szczególności nie jest zaś rzeczą sądu rozstrzyganie sprawy za organ, ale jedynie kontrolowanie przeprowadzonego postępowania i wydanych decyzji pod kątem ich zgodności z prawem. Jak wynika bowiem z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Podobnie pozycję ustrojową sądów administracyjnych określa art. 1 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Brak odpowiedniego oraz wyczerpującego uzasadnienia odmowy przyznania przymiotu informacji publicznej dokumentacji objętej wnioskiem nie pozwala na prześledzenie toku rozumowania i interpretacji zastosowanych przepisów, na podstawie których organ dokonał powyższej oceny. Zatem organ powinien rozważyć czy i jakie konkretne informacje składające się na wnioskowaną dokumentację stanowią informację publiczną w aspekcie brzmienia regulacji art. 6 u.d.i.p., a w razie odmowy przyznania przymiotu informacji publicznej dokumentacji objętej wnioskiem organ powinien to właściwie uzasadnić. Ponadto organ powinien przeanalizować czy informacje mające charakter informacji publicznej mogą być udzielone skarżącemu, czy też ewentualnie zachodzą przesłanki ograniczające dostęp do żądanych informacji publicznych ze względu na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych, czy też z uwagi na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w pkt. 1 sentencji wyroku i zobowiązał Marszałka do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 26 maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia dokumentacji, której organ przyznał nieostateczny charakter (tj. kopii protokołów, notatek i dokumentacji zdjęciowej oraz filmowej z wizji i kontroli realizacji inwestycji na odcinku DW254 Brzoza-Łabiszyn, kopii opinii wszelkich organów zaangażowanych w audyt i kontrolę (w tym opinii biegłych lub innych ekspertów interpretujących przepisy Karty praw podstawowych UE i Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych), kopii raportu lub innych dokumentów (łącznie z dokumentacją zdjęciową i filmową) powstałych w wyniku zlecenia audytu w zakresie oceny sposobu wykonania inwestycji, kopii Raportu pokontrolnego wraz z załącznikami, kopii opinii i uwag innych organów do powstałego Raportu pokontrolnego i audytu) w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 7. Jednocześnie Sąd stwierdził w pkt 2 wyroku, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Na ocenę taką wpłynął fakt, że organ pozostawał w przekonaniu, że wniosek skarżącego został rozpoznany w sposób prawidłowy. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organu żadnej umyślności czy też chęci utrudnienia skarżącemu w sposób pozaprawny uzyskania informacji publicznej, a jedynie braku wiedzy co do prawidłowego załatwienia wniosku strony. 8. O kosztach orzeczono w pkt 3 sentencji wyroku stosownie do art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie kosztami postępowania był wpis uiszczony przez skarżącego w kwocie 100 złotych. J. Bortkiewicz G. Saniewski M. Pawełczak