II SAB/Bd 99/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. oraz J. W. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego postanawia odrzucić skargę. E. i J. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę, sprecyzowaną przez skarżących w wykonaniu wezwania sądu, jako skarga na m.in. bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 –dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność szczególnym środkiem zaskarżenia jest zażalenie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Zażalenie to powinno być skierowane do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W związku z powyższym skarżący, zarządzeniem z dnia 12 września 2012r., wezwani zostali do wykazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, oświadczenia, że występowali do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność skarżonego organu, pod rygorem uznania, że takiego zażalenie nie składali. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wnieśli o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Powyższego pisma skarżących Sąd nie może potraktować jako wniosku o cofnięcie skargi, o którym mowa w art. 60 p.p.s.a, bowiem merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. Z uwagi zatem na fakt, iż strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi zgodnie z wezwaniem, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.