II SAB/Bd 99/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. – redaktora naczelnego dziennika "[...]" na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku [...] w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: 1. na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz P. G. – redaktora naczelnego dziennika "[...]" kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Zarządu Okręgowego Polskiego Związku [...] w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej wniósł P. G. – redaktor naczelny dziennika "[...]". W odpowiedzi na skargę Zarządu Okręgowego Polskiego Związku [...] w [...] wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 17 grudnia 2015 r. skarżący cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012 poz. 270 – dalej P.p.s.a.), sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania m.in. w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Zgodnie zaś z treścią art. 60 cyt. ustawy, cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w sytuacjach, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący skutecznie cofnął skargę, albowiem czynność jego nie zmierza do obejścia prawa i w związku z tym cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. W przypadku cofnięcia skargi sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.