II SO/Bd 18/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A.J. na zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 sierpnia 2018 r. sygn. akt II SO/Bd 18/18 w sprawie z wniosku A.J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. Pismem z dnia [...] lipca 2018 r. A. J. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym Zarządzeniem z 24 lipca 2018 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do złożenia w terminie 7 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, który przesyłano, celem wypełnienia i odesłania do Sądu, w załączeniu wezwania. Jednocześnie skarżąca została pouczona, że uchybienie owemu siedmiodniowemu terminowi będzie skutkować pozostawieniem jej wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu [...] sierpnia 2018 r. Termin do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF) upłynął bezskutecznie z dniem [...] sierpnia 2018 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2018 r., pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W terminie prawem przewidzianym skarżąca wniosła sprzeciw domagając się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej: p.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie skarżąca złożyła pisemny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponieważ wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, przy piśmie z 9 sierpnia 2018 r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) w celu jego wypełnienia i przesłania do Sądu. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] sierpnia 2018 r. W zakreślonym terminie, a więc do dnia [...] sierpnia 2018 r., brak formalny wniosku nie został uzupełniony, ponieważ skarżąca nie złożyła w tym terminie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. W sytuacji więc, gdy strona nie przekazuje sądowi prawidłowo wypełnionego i podpisanego formularza wniosku, złożony przez nią wniosek o przyznanie prawa pomocy musi zostać pozostawiony bez rozpoznania (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II FZ 895/12, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niedopuszczalne jest merytoryczne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeśli nie została zachowana przewidziana ustawą szczególna forma jego złożenia (formularz PPF), co jasno wynika z brzmienia art. 252 § 2 i art. 257 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 28/15, LEX nr 1640413). W świetle powyższego Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 i 3 p.p.s.a.