II SO/Bd 19/10
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2011-03-23
Skład orzekający: Wojciech Jarzembski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której dochód jest niższy od minimalnego wynagrodzenia, a która ponosi znaczne koszty leczenia i utrzymania, jest w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania sądowego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że osoba fizyczna, której miesięczny dochód na osobę w rodzinie jest niższy od minimalnego wynagrodzenia, a która ponosi znaczne wydatki na leczenie i utrzymanie, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z tym, sąd zwolnił skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej radcę prawnego.Stan faktyczny
Referendarz sądowy WSA w Bydgoszczy oddalił wniosek P. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, uznając, że jej sytuacja finansowa pozwala na poniesienie kosztów sądowych. Skarżąca wniosła sprzeciw, argumentując, że koszty leczenia i utrzymania uniemożliwiają jej wygospodarowanie dodatkowych środków. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo z synem, który zrezygnował z pracy zarobkowej z powodu konieczności opieki nad nią. Ich łączny dochód jest niższy od minimalnego wynagrodzenia.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić dla niej radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 lutego 2011r. oddalającego wniosek P. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z wniosku P. G. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta B. postanawia 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego.
Postanowieniem z dnia 22 lutego 2011r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek P. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jej wniosku o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta B. W uzasadnieniu wskazano, iż sytuacja finansowa skarżącej pozwala jej na poniesienie kosztów sądowych oraz opłacenie pełnomocnika.
Z powyższym twierdzeniem nie zgodziła się skarżąca, która podniosła, iż ponoszenie koniecznych wydatków związanych z kosztami leczenia oraz utrzymaniem siebie i syna nie zezwala na wygospodarowanie żadnych dodatkowych środków.
Jak wynika z informacji zawartych w wypełnionym przez skarżącą formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy prowadzi ona wspólne gospodarstwo wraz z synem, który ze względu na konieczność opieki nad matką musiał zrezygnować z pracy zarobkowej, osiągając dochód na który składają się świadczenie rentowe oraz dodatek pielęgnacyjny w łącznej kwocie [...] zł. We wniosku skarżąca wskazała, że jest właścicielką domu o powierzchni [...], usytuowanego na działce o powierzchni [...], nie zadeklarowała przy tym żadnego innego majątku. Koszty ponoszone przez skarżącą obejmują ok. [...] zł tytułem utrzymania domu oraz ok. [...] zł, tytułem kosztów leczenia. Do sprzeciwu skarżąca załączyła rachunki za pobór energii i wody , rachunek za opał oraz faktury wystawione przez apteki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późno zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono wart. 246 § 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie tego prawa w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na zainteresowanym. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie.
Jak wynika z przedstawionego przez skarżącą formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, wraz z synem z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe skarżąca osiąga dochód w wysokości [...] zł., co oznacza – zważywszy na to, iż syn z uwagi na konieczność opieki nad matką zrezygnował z pracy zarobkowej – [...] zł na osobę w rodzinie. Wskazać należy, że wysokość minimalnego wynagrodzenia w 2011r. wynosi [...] zł., co wynika z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 5 października 2010 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2011 r. (Dz. U. Nr 194, poz. 1288), wydanego na podstawie art. 2 ust. 5 ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. Nr 200, poz. 1679, z 2004 r. Nr 240, poz. 2407 oraz z 2005 r. Nr 157, poz. 1314). Powyższe oznacza, że dochód osiągany miesięcznie przez skarżącą i pozostającego na jej utrzymaniu syna jest niższy od wyżej przedstawionego minimalnego wynagrodzenia. Ponadto nie sposób zwrócić uwagi na przedłożone przez skarżącą rachunki z których wynika, że w jednym tylko miesiącu skarżąca musiała zakupić leki na kwotę [...] zł., a nie jest to przecież jedyny wydatek skarżącej. Powyższe okoliczności uzasadniają przypuszczenie, iż z uwagi na niski dochód wnioskodawczyni nie jest w stanie wygospodarować dodatkowych kwot na opłacenie kosztów sądowych i profesjonalnego pełnomocnika
Również fakt, iż skarżąca jest osobą otrzymującą świadczenia z właściwego ośrodka pomocy społecznej, co wskazała w formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia stwierdzenie, iż znajduje się ona w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło