II SO/Bd 19/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Michał Kujawa po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia S. O. W. P. w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie z wniosku o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu w G. – D. grzywny postanowił: umorzyć postępowanie. W zażaleniu z dnia 10 lutego 2016 r. na postanowienie tut. Sądu z dnia 7 stycznia 2016 r. Stowarzyszenie S. O. W. P. w W. zawarło wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że strona skarżąca posiada status organizacji pożytku publicznego, do której zadań należy m.in. upowszechnianie i ochrona wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Strona korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych i dlatego postępowanie w przedmiocie prawa pomocy podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej ,,p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie strona skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z dodanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015r., poz. 658) art. 239 § 2 p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, 1138 i 1146) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Wnioskodawczyni jest organizacją pożytku publicznego, która jak wynika z akt sprawy w dniu 22 października 2015 r. złożyła wniosek o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu w G. – D. grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi z dnia 30 lipca 2015 r. na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Wobec powyższego uznać należało, że przedmiotowa sprawa dotyczy spraw własnych strony skarżącej i dlatego strona wnosząca skargę stosownie do art. 239 § 2 p.p.s.a. korzysta z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wobec tego, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie wolne jest od kosztów sądowych postępowanie w zakresie zwolnienia od tych kosztów jako zbędne należało umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w związku z art. 239 § 2 i art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.