II SO/Bd 23/13
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2014-01-07
Skład orzekający: Jarosław Wichrowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny ZUS za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do właściwego sądu jest dopuszczalny, jeśli skarga dotyczyła sprawy o charakterze cywilnoprawnym, a nie administracyjnoprawnym?Ratio decidendi
Wniosek o wymierzenie grzywny ZUS za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny, jeśli skarga, której dotyczy, nie podlegała kognicji sądu administracyjnego, ponieważ sprawa miała charakter cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny. Skoro nie było dopuszczalne wniesienie skargi do sądu administracyjnego, niedopuszczalne jest również żądanie wymierzenia grzywny za jej nieprzekazanie.Stan faktyczny
K. R. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych w B. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do właściwego sądu. Skarga ta dotyczyła bezczynności Dyrektora ZUS w B. w sprawie wydania decyzji dotyczącej przyznania renty inwalidzkiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wcześniej odrzucił skargę K. R. na bezczynność Dyrektora ZUS, uznając ją za niepodlegającą kognicji sądu administracyjnego z uwagi na cywilnoprawny charakter sprawy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. R. o wymierzenie grzywny ZUS w B. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzi na skargę do właściwego sądu postanawia odrzucić wniosek o wymierzenie grzywny.
Pismem z dnia 15 listopada 2013 r. K. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny ZUS w B za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzi na skargę do właściwego sądu.
Powyższa skarga z dnia 29 kwietnia 2013 r. dotyczyła bezczynności Dyrektora ZUS w B. w sprawie wydania decyzji dotyczącej przyznania renty inwalidzkiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
W myśl art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.):
§ 1. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt II SAB/Bd 153/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę K.R. na bezczynność Dyrektora ZUS w B. w sprawie wydania decyzji dotyczącej przyznania renty jako niepodlegającą kognicji sądu administracyjnego. Skierowanie skargi na Dyrektora ZUS w B. w powyższej sprawie do sądu administracyjnego jest więc niedopuszczalne. Sprawa objęta skargą z dnia 29 kwietnia 2013 r. nie ma charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej, lecz cywilnoprawny. Dotyczy ona bowiem orzeczenia w sprawie renty inwalidzkiej.
Zatem, skoro nie było dopuszczalne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na Dyrektora ZUS w B., dopuszczalne nie jest również wniesienie wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie ww. skargi do Sądu wraz z aktami sprawy.
Z tego względu przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło