II SO/Bd 5/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Ł. G. o wymierzenie grzywny Inne postanawia 1. wymierzyć Inne grzywnę w wysokości [...] ([...]) złotych; 2. zasądzić od Inne na rzecz Ł. G. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. Ł. G., działający przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek o wymierzenie grzywny Inne z powodu nieprzekazania skargi na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Inne wniósł o jego oddalenie, zaprzeczając aby na adres K. doręczona została skarga na bezczynność. Zarząd K. podkreślił jednocześnie, że nikt z kręgu osób uprawnionych po stronie K. nie dokonywał odbioru korespondencji oraz że zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy antycovidowej przesyłki rejestrowane mogą być doręczone do oddawczej skrzynki pocztowej adresata bez konieczności składania podpisu przez odbiorcę. Wobec tego, jak wskazał, w realiach sprawy, doręczyciel musiał pozostawić przesyłkę w wolnostojącej na poboczu drogi skrzynce pocztowej, a więc istniała możliwość, że korespondencja została wyjęta ze skrzynki przez osobę niepowołaną. Ponadto Zarząd K. zakwestionował możliwość wymierzenia mu grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa"), podnosząc, że K. nie jest organem administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy odnieść się do kwestii dopuszczalności przedmiotowego wniosku, wobec podniesionej przez Zarząd K. argumentacji, że koło łowieckie nie jest organem administracji publicznej, a tym samym nie można wymierzyć mu grzywny w oparciu o art. 55 § 1 ppsa w zw. z art. 154 § 6 ppsa. W tym celu należy wyjaśnić, że [...] jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, którym ustawodawca w art. 34 ustawy z 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1683 ze zm.) przekazał szereg zadań z zakresu administracji publicznej, w tym m.in.: prowadzenie gospodarki łowieckiej w obwodach wyłączonych z wydzierżawienia i w obwodach wydzierżawionych przez koła łowieckie, troskę o rozwój łowiectwa i współdziałanie z administracją rządową i samorządową, jednostkami organizacyjnymi [...] i parkami narodowymi oraz organizacjami społecznymi w ochronie środowiska przyrodniczego, a także w zachowaniu i rozwoju populacji zwierząt łownych i innych dziko żyjących. Związek realizuje również inne zadania powierzone mu przez ministra właściwego do spraw ochrony środowiska. Wymienione zadania, nałożone na związek w drodze ustawy, ze względu na ich cel mają charakter publiczny (vide: R. Stec: "Uprawianie łowiectwa i prowadzenie gospodarki łowieckiej. Uwarunkowania administracyjnoprawne, cywilnoprawne i organizacyjne"). Zatem, w świetle przepisów ustawy Prawo łowieckie, [...] wykonuje m.in. zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego. Zadania te wykonują także koła łowieckie jako podstawowe ogniwo organizacyjne w [...] w realizacji celów i zadań łowiectwa. Stanowi o tym przepis art. 33 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie. Natomiast art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 2017 ze zm., dalej powoływanej jako "udip") wskazuje, że obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności kategorie podmiotów wskazane w punktach 1-5. Użycie wyrazu "w szczególności" wskazuje na przykładowy, otwarty katalog podmiotów, które mogą być obowiązane do udostępnienia informacji publicznej. Zatem żeby dany podmiot mógł zostać zaliczony jako podmiot podlegający ustawie o dostępie do informacji publicznej, to co do zasady musi on mieścić się w definicji "władzy publicznej", bądź "innego podmiotu wykonującego zadania publiczne" oraz może w ramach wykonywania powierzonych mu zadań publicznych wytwarzać lub pozyskiwać informację publiczną. W ocenie Sądu powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że [...] jest "innym podmiotem wykonującym zadania publiczne" w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie jest ono zatem profesjonalnym organem administracji, a podmiotem wykonującym zadania z zakresu administracji publicznej, zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. To zaś prowadzi do stwierdzenia, że wniosek o wymierzenie [...] grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie, pod względem podmiotowym jest dopuszczalny. Przechodząc zatem do meritum sprawy, wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 ppsa organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym art. 21 pkt 1 udip stanowi, że skargi w sprawach dotyczących udostępnienia informacji przekazuje się wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6; postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. (art. 55 § 1 ppsa). Wyłączną materialnoprawną przesłanką orzeczenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w przedstawionych przepisach. Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest zatem wyłącznie od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ 15-dniowego terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę. W ocenie Sądu, przesłanki te w przedmiotowej sprawie zostały spełnione. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący pismem z dnia [...] października 2020 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Inne skargę na bezczynność [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej (vide: potwierdzenie nadania przesyłki poleconej nr (00)859007734134134085 - k. 11 akt sądowych). Skarga ta, jak ustalił Sąd, doręczona została w dniu [...] października 2020 r. Powyższe wynika ze znajdującego się w aktach sprawy wydruku ze strony Poczty Polskiej z informacją o dacie doręczenia ww. przesyłki, a także z wyjaśnień pracownika Urzędu Pocztowego w G. , który na wezwanie Sądu wskazał, że przesyłka ta została doręczona w dniu [...] października 2020 r. przez listonosza B. B. poprzez wrzucenie jej do skrzynki pocztowej [...]". Nie ulega zatem wątpliwości, że [...] do którego skrzynki pocztowej doręczono skargę na bezczynność w przedmiocie udzielenia dostępu do informacji publicznej, obowiązany był do jej odebrania, a następnie przekazania jej do sądu w terminie 15 dni, a więc wraz z upływem [...] października 2020 r., czego nie uczynił ani we wskazanym terminie, ani też do dnia rozpoznania przez Sąd niniejszego wniosku o wymierzenie grzywny. Stwierdzić należy zatem, że w sprawie zaszła obiektywna podstawa do wymierzenia organowi grzywny. Należy jednak podkreślić, że mimo, iż z art. 55 § 1 ppsa wynika, że wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa, to jednak orzeczenie sądu w tym zakresie ma charakter uznaniowy. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Powyższe oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu oraz, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Zgodnie zaś z art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 ppsa, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Stosownie do obwieszczenia Prezesa GUS z dnia [...] lutego 2021 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2020 r. i w drugim półroczu 2020 r. przeciętne miesięczne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2020 r. wyniosło [...] zł. W niniejszej sprawie [...]" jako na powód niewypełnienia ciążącego na nim obowiązku przekazania skargi do sądu, wskazał na okoliczność nieotrzymania przesyłki zawierającej skargę, czego przyczynę upatrywał w możliwości wyjęcia tej przesyłki ze skrzynki pocztowej organu przez osobę niepowołaną. Powyższe okoliczności - które jak ustalono, nie wynikały z nieprawidłowości doręczenia przesyłki przez operatora pocztowego – oraz konsekwencje tych okoliczności nie mogą jednak obarczać wnioskodawcy. W tej sytuacji, to po stronie organu leży odpowiedzialność i obowiązek dopilnowania tego, aby jego skrzynka pocztowa była należycie zabezpieczona i umożliwiała kierowanie do niego korespondencji. Argumentacja [...]" w ocenie Sądu nie ma zatem wpływu na obiektywne stwierdzenie, że w sprawie doszło do naruszenia przez Zarząd ciążącego na nim na podstawie art. 54 § 2 ppsa w zw. z art. 21 pkt 1 udip obowiązku. Sąd określając wysokość grzywny uwzględnił jednak powyższe wskazywane przez [...] okoliczności i postanowił wymierzyć jemu grzywnę w wysokości [...] zł, uznając, że okoliczności te, powołane przez Zarząd jako przyczyna niewypełnienie obowiązku, nie wskazują, iż nieprzekazanie w terminie skargi było wynikiem celowego zlekceważenia obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa. Na wysokość wymierzonej grzywny wpływ miało również to, że w niniejszej sprawie organ nie jest profesjonalnie działającym organem administracji, a jedynie podmiotem wykonującym powierzone mu zadania publiczne. W związku z powyższym Sąd, orzekł o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości [...] zł, działając na podstawie art. 55 § 1 w zw z art.154 § 6 ppsa. O kosztach, na które składa się wpis od wniosku o wymierzenie grzywny, wynagrodzenie adwokata oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa, Sąd orzekł na podstawie art 200 i art. 205 § 1 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).