II SO/Bd 53/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K.R. oraz R.R. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta [...] postanawia odmówić wymierzenia organowi grzywny. Postanowieniem z dnia 9 marca 2012r., wydanym w sprawie II SO/Gd 1/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku przekazał według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek K. i R. R. o wymierzenie grzywny Prezydentowi Miasta [...] w związku ze skargą z dnia [...] czerwca 1994r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie dotyczącej postanowienia w przedmiocie podania skarżących o wykup nieruchomości. W odpowiedzi na wniosek Prezydentowi Miasta [...] wniósł o jego odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, jest obowiązany przekazać sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Jedną z konsekwencji niezastosowania się do powyższego obowiązku jest - w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwość nałożenia przez sąd administracyjny na organ grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Wymierzenie organowi grzywny określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. ustawy jest środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej i służy realizacji sprawnego i terminowego przekazywania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy sądowi administracyjnemu. Niewykonanie w terminie przez organ administracji powyższego obowiązku powoduje spowolnienie postępowania sądowego. Wskazać należy, iż w przypadku wniesienia przez skarżącego wniosku o wymierzenie organowi grzywny następuje wszczęcie odrębnego postępowania sądowego, zakończonego rozstrzygnięciem w formie postanowienia kończącego postępowanie. Zgodnie z literalną interpretacją wskazanego powyżej art. 55 § 1, "sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny", co oznacza, iż należy uwzględnić nie tylko sam fakt niewypełnienia obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., ale także inne, zaistniałe w przedmiotowej sprawie okoliczności. Uwzględnić trzeba zatem przyczynę niezastosowania się organu do określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. wymogów, długość przekroczonego terminu, fakt, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny, organ obowiązku dopełnił, wyjaśniając jednocześnie powody niedotrzymania terminu. Z treści wniosku stanowiącego przedmiot rozpoznania wynika, że w dniu 13 czerwca 1994r. skarżący złożyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodka Zamiejscowego w Gdańsku pismo datowane na dzień [...] czerwca 1994r. Treść notatki urzędowej z dnia 27 lutego 2012r. znajdującej się w aktach sprawy II SA/Gd 1/12 wskazuje natomiast, że sprawa wszczęta wyżej wskazanym pismem, zarejestrowana została pod sygn. SAO/Gd 212/94 i w dniu 20 czerwca 1994r. skarga z dnia [...] czerwca 1994r. przekazana została Prezydentowi Miasta [...]. W rubryce "uwagi" znajdującej się w repertorium SAO/Gd z 1994r., przy sprawie oznaczonej sygn. SAO/Gd 212/94 wpisano nową sygn. akt II SAB/Bd 22/96. Sprawa o sygn. II SAB/Bd 22/96 wszczęta została skargą K. i R. R. z dnia [...] marca 1996r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wydania decyzji o wykupie nieruchomości. Skarga powyższa odrzucona została w dniu 3 grudnia 1996r. Akta sprawy o sygn. II SAB/Gd 22/96 zniszczone zostały z uwagi na upływ okresu przechowywania. Jak wynika z treści postanowienia z dnia 3 grudnia 1996r., wydanego w sprawie II SAB/Gd 22/96, w sprawie ze skargi K. i R. R. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wydania decyzji o wykupie nieruchomości, żądanie skarżących dotyczących wykupu nieruchomości oparte jest na art. 84 ust. 1 ustawy z 31 stycznia 1980r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (t. jedn. Dz. U. z 1994r. Nr 49, poz. 196) jest sprawą cywilną, a roszczenie właściciela rozpatrywane jest w drodze postępowania przed sądem powszechnym. Ponadto, w aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się postanowienie NSA oz. w Gdańsku z dnia 26 marca 2003r., wydane w sprawie II SAB/Bd 41/00 odrzucające skargę K. i R. R. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wydania decyzji o wykup nieruchomości. Jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia, sąd, powołując się na treść przywołanego powyżej postanowienia wydanego w sprawie II SAB/Gd 22/96 wskazał, iż sprawa wykupu nieruchomości znajdujących się w strefie ochronnej (art. 84 ust. 1 ustawy z 31 stycznia 1980r. o ochronie i kształtowaniu środowiska)może być realizowana jedynie w drodze czynności cywilno-prawnej, wobec czego w sprawie właściwy jest sąd powszechny. Podobnie w sprawie II SAB/Bd 17/00, w której postanowieniem z dnia 26 marca 2003r. odrzucono skargę K. i R. R. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wydania decyzji o wykup nieruchomości. Zwrócić uwagę należy, że w dacie złożenia wniosku z dnia [...] czerwca 1994r. obowiązywała ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980r. Nr 4, poz. 8 ze zm.), zgodnie z treścią której w Kodeksie Postępowania Administracyjnego dodano m.in. dział III2 "zaskarżanie decyzji do sądu administracyjnego" z art. 11 pkt 15011 którego wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji państwowej, który wydał zaskarżoną decyzję w ostatniej instancji (§ 1). Organ administracji państwowej, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę wraz z aktami sprawy do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Może też w tym terminie, jeżeli uzna w całości skargę za słuszną, zmienić lub uchylić decyzję; w tym przypadku nie nadaje skardze dalszego biegu (§ 2). Organ administracji państwowej, przekazując skargę sądowi administracyjnemu, obowiązany jest wnieść równocześnie odpowiedź na tę skargę (§ 1). Można zatem przyjąć, że odpowiednikiem 54 § 2 obecnie obowiązującej p.p.s.a. jest art. 11 pkt 15011 § 2 i § 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Wskazać trzeba, iż z posiadanej w sprawie dokumentacji, z uwagi na upływ czasu nie sposób jest ustalić, czy organ dokonał czynności określonych w ówcześnie obowiązującym art. 11 pkt 15011 § 2 i § 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. Podkreślenia wymaga, iż z pisma wraz z którym przekazano skargę do organu nie wynika, aby organ zobowiązany został przez sąd do dokonania konkretnej czynności w wyznaczonym terminie, pismo przekazane zostało bowiem jedynie "celem nadania biegu". Z akt administracyjnych natomiast wynika, że skarga z dnia [...] czerwca 1994r. wpłynęła do organu w dniu [...] czerwca 1994r. W dniu [...] lipca 1994r. Wydział Geodezji, Gospodarki Gruntami i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w [...] przekazał skargę Wydziałowi Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w [...] celem ustosunkowania się do zawartych w skardze zarzutów. Pismem z dnia [...] sierpnia 1994r. Wydział Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w [...] wyraził stanowisko w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia [...] sierpnia 1994r. Wydział Geodezji, Gospodarki Gruntami i Rolnictwa Urzędu Miejskiego w [...] w piśmie skierowanym do skarżących ustosunkował się do ich zarzutów przedstawionych w skardze z [...] czerwca 1994r. Uznać należy, że sprawa niniejsza kontynuowana była skargą K. i R. R. z dnia [...] marca 1996r. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wydania decyzji o wykupie nieruchomości, zarejestrowaną pod sygn. II SAB/Gd 22/96, odrzuconą w dniu 3 grudnia 1996r. z powodu niewłaściwości sądu administracyjnego w przedmiotowej sprawie. Z uwagi więc na okoliczność, iż sprawa stanowiąca przedmiot skargi, której dotyczy wniosek o wymierzenie grzywny nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, należało odstąpić od wymierzenia grzywny. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.