II SO/Bd 6/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. K. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] z powodu nieprzekazania do sądu skargi na przewlekłość postępowania postanawia 1. wymierzyć Wójtowi Gminy [..] grzywnę w kwocie [...] ([...]) złotych, 2. zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz W. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 26.05.2014 r. (data nadania: 23.05.2014 r.) W. K. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] z powodu nieprzekazania do sądu jego skargi z dnia 11.03.2014 r. na przewlekłość prowadzonego przez organ postępowania w sprawie o sygn. [...] o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, zakończonego dla [...] domów decyzją z dnia [...].09.2013 r., nr [...]. Skarżący wskazał, że od kilku tygodni był informowany przez pracowników Urzędu Gminy, iż jego skarga do WSA "wyszła" z Urzędu, co było ewidentną nieprawdą, gdyż jak podkreślił - rzekomo 20.05.2014 r. to faktyczny termin przekazania sprawy, co daje ok. 40 dni uchybienia terminu. Ponadto skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy o sygn. [...] i [...], których w jego ocenie Urząd Gminy [...] nie dostarczył. Sprawy te w przekonaniu skarżącego udowadniają jego tezę, iż jeżeli w maju 2010 r. były gotowe projekty pozytywnych decyzji o warunkach zabudowy to przeciąganie rozpatrywania nowych wniosków o warunkach zabudowy poza [...].12.2010 r. miało na celu pozbawienie legalnego urbanisty gminnego do powtórzenia ich treści z maja 2010 r. Wydanie decyzji [...].11.2012 r. i [...].09.2013 r. w formie i treści identycznej do projektów z maja 2010 r., w ocenie skarżącego udowadnia bezzasadność i bezprawność działań Wójt Gminy [...], ponieważ po trzech latach bezsensownych sporów wrócono do punktu wyjścia, co jest dowodem na instrumentalne wykorzystanie procedur administracyjnych do osiągnięcia niegodnego celu. Skarżący podniósł, iż organ administracji był zobligowany prawem do przekazania jego skargi do WSA, w terminie 30 dni, a zrobił to po ok. 70 dniach, co udowadnia jego stosunek do prawa, obywateli i Sądu. Cała ta sytuacja stanowi dobrą ilustrację do oceny całokształtu mojej współpracy z Urzędem w zakresie wydawania warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny oraz oddalenie skargi W. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] informując, iż wnioski o wydanie decyzji o warunkach zabudowy W. K. P. M. z dnia [...] kwietnia 2010 r. (sprawy zarejestrowane po znakami spraw: [...] oraz [...]) zostały wycofane przez inwestorów w dniu [...] czerwca 2010 r. Złożenie w Urzędzie kolejnych wniosków w dniu [...] października 2010 r. o wydanie warunków zabudowy spowodowało konieczność sporządzenia nowych projektów decyzji w oparciu o złożone wnioski. Z uwagi na kolejne uzupełnienia i zmiany na wniosek W. K. w sprawach znak: [...] oraz znak: [...], konieczne było kilkukrotne opracowanie projektów decyzji w każdej z powyższych spraw, co znajduje odzwierciedlenie w przesłanych aktach sprawy. Zdaniem organu kwestia projektu decyzji w sprawie znak: [...] została rozpatrzona także przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przy odwołaniu inwestora z dnia [...] czerwca 2011 r. od decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] maja 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało wówczas przyczyny uchylenia decyzji oraz uwagi do ponownego rozpoznania sprawy. Wójt Gminy oświadczył również, że akta sprawy zostały przekazane z opóźnieniem z uwagi na obszerność materiału dowodowego w postępowaniach związanych z przekazywanymi aktami, koniecznego do rozpatrzenia przy odniesieniu się do wszystkich kwestii w skardze, w tym licznymi wnioskami inwestora, orzeczeniami, między innymi Samorządowych Kolegiów Odwoławczych w rozpatrywanych sprawach. Jednocześnie przedłużony termin przekazania akt sprawy wynikał z konieczności uwzględnienia i udokumentowania przebiegu powyższych spraw w postępowaniach będących w trakcie rozpoznania i prowadzonych na wcześniej złożone wnioski przez W. K., między innymi: odwołania W. K. od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...], nakazującego usunięcie odpadów z działki o numerze ewidencyjnym [...] w [...] (sprawa w trakcie rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]) oraz wniosku o wydanie warunków zabudowy z dnia [...] marca 2014 r., uzupełnionego w dniu [...] marca 2014 r. oraz [...] kwietnia 2014 r. w celu sporządzenia projektu decyzji i niezwłocznego wydania kolejnej decyzji na wniosek W. K., o czym inwestor był informowany. Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], pismem z dnia [...] czerwca 2014r., zostało poinformowane o przesłaniu akt sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Biorąc powyższe pod uwagę, po rozpatrzeniu uwag zawartych w piśmie W. K. w przedmiotowych sprawach w odniesieniu do wcześniejszych projektów decyzji i prowadzonych postępowań oraz wydłużonego terminu przekazania akt sprawy związanego z rozpoznaniem kolejnych wniosków inwestora, w ocenie organu nie zaistniały przesłanki mające istotny wpływ na inne rozstrzygnięcie spraw. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 1.08.2014 r. skarżący wyjaśnił, iż jego skarga do WSA z dnia 10.03.2014 r. o przewlekłości postępowań dotyczyła dwóch postępowań ([...] i [...]) o wydanie decyzji o warunkach zabudowy zakończonych dla [...] domów decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2012 r. i dla [...] domów decyzją nr [...] z dnia [...].09.2013. Sąd sprawy te rozdzielił na dwa niezależne postępowania o sygn. II SAB/Bd 57/14 i II SAB/Bd 58/14. Ponadto skarżący wskazał, że jego wniosek o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy nr [...] i nr [...] związany jest z jego przeświadczeniem, iż jeżeli w tych postępowaniach (analogicznych co do zakresu i meritum sprawy z postępowaniami zakończonymi decyzją nr [...] i nr [...]) była gotowa opinia urbanistyczna, całkowicie zbieżna z wydanymi później decyzjami, to skarżone postępowania były prowadzone rozmyślnie wbrew prawu i ze szkodą dla niego, tj. przewleczone ponad wszelką miarę. Stąd jego wniosek o przeprowadzenie dowodu z akt sprawy [...] i [...] w postępowaniu sygn. akt II SAB/Bd 57/14 i II SAB/Bd 58/14. Złożony w dniu 23.05.2014 r. wniosek o ukaranie Wójta zdaniem skarzącego dotyczy tylko przekazania jego skargi z opóźnieniem (dotyczy akt sprawy Nr [...] i[...]) do Sądu, który został rozdzielony przez Sąd na dwie sprawy II SO/Bd 5/14 i II SO/Bd 6/14. W związku z powyższym wniósł o rozstrzygnięcie sprawy głównej (tj. o sygn. akt II SAB/Bd 57/14 i II SAB/Bd 58/14) w pierwszej kolejności, tz. przewlekłości postępowań w sprawie wydania decyzji nr [...] i nr [...], a dopiero po rozstrzygnięciu w tej kwestii rozpatrzenie wniosku o ukaranie za niedotrzymanie terminów przekazania skargi do WSA. Jak podkreślił skarżący rozumowanie jego sprowadza się do tezy, że jeżeli okaże się, że ma rację, że to Wójt osobiście ponosi winę za opóźnienia w wydaniu decyzji o warunkach zabudowy, to dodatkowo zwłoka w przekazaniu sprawy do WSA też jest przez niego zawiniona. W wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 12.09.2014 r. skarżący wyjaśnił, iż jego intencją jest, aby skarga w sprawie o sygn. akt II SO/Bd 5/14 była rozpatrywana po rozstrzygnięciu sprawy o sygn. akt II SA/Bd 57/14 i II SA/Bd 58/14, co będzie miało miejsce 1.10.2014 r., dodając, iż skarga w sprawie o sygn. akt II SO/Bd 5/14 być może nie jest bezpośrednio formalnie związana ze sprawami wyżej wykazanymi, ale ustalenia tych spraw jego zdaniem, wykażą tło patologicznych działań Wójta Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Wniosek o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy [...] jest zasadny. Zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z zm. – dalej P.p.s.a.). skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (§ 1). Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, który w rozpoznawanej sprawie wynosił 30 dni od daty wpłynięcia skargi do organu. W niniejszej sprawie jest bezspornym, że skarga W. K. na przewlekłość prowadzonego przez organ postępowania w sprawie o sygn. [...] o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, zakończonego dla [...] domów decyzją z dnia [...].09.2013 r., nr [...], wpłynęła do organu w dniu [...].03.2014 r. Od tej daty rozpoczął się bieg termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Przedmiotowa skarga wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przekazana Sądowi w dniu 22.05.2014 r., a zatem z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 10.04.2014 r. W tym stanie sprawy, wbrew twierdzeniom organu, Sąd był zobligowany do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Grzywna ta ma bowiem charakter mieszany, dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją organowi w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., nawet gdy organ dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienia NSA z dnia 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156 oraz z dnia 25 kwietnia 2013 r., I OZ 278/13, Lex nr 1315498). Ponadto wyłączną, materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., natomiat to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2014 r., I OZ 489/14, LEX nr 1492500). Mając jednak na uwadze wszystkie okoliczności sprawy, w tym zwłaszcza fakt niewielkiego przekroczenia przez organ terminu ustawowego, Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny w najniższej, symbolicznej wysokości. W związku z powyższym Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny działając na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze, iż winien ją miarkować w zależności od stopnia winy organu w nieterminowym przekazaniu akt. Mając zatem na uwadze okoliczności uchybienia terminowi na przekazania do Sądu skargi z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, celowe jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia – na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy p.p.s.a. O kosztach orzeczono w pkt II orzeczenia – stosownie do art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy p.p.s.a.