II SO/Bd 6/15
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2015-08-07
Skład orzekający: Jerzy Bortkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny organowi powinien być rozpoznany na posiedzeniu niejawnym, a jeśli tak, to czy sąd pierwszej instancji może uchylić własne postanowienie w zakresie kosztów postępowania na skutek zażalenia strony?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 195 § 2 PPSA, może uchylić własne postanowienie w zakresie kosztów postępowania, jeśli zażalenie strony jest oczywiście uzasadnione. W przypadku uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny, wnioskodawcy przysługuje zwrot niezbędnych kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego, zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 PPSA.Stan faktyczny
Wnioskodawca, redaktor naczelny dziennika, złożył wniosek o wymierzenie grzywny Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny wymierzył grzywnę i zasądził koszty postępowania. Wnioskodawca złożył zażalenie na wysokość przyznanych mu kosztów, zarzucając naruszenie art. 205 § 2 PPSA poprzez zaniżenie wynagrodzenia radcy prawnego. Sąd pierwszej instancji, uznając zażalenie za oczywiście uzasadnione, uchylił własne postanowienie w części dotyczącej kosztów i rozpoznał sprawę na nowo.Rozstrzygnięcie
Uchylono postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II SO/Bd 6/15, w części określonej punktem 2. orzeczenia i zasądzono od organu na rzecz P. G. kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. G. – redaktora naczelnego dziennika "[...]" o wymierzenie Zarządowi Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego we W. grzywny postanawia 1. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt II SO/Bd 6/15 w części określonej punktem 2. orzeczenia, 2. zasądzić od organu na rzecz P. G., redaktora naczelnego dziennika "[...]", kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, sygn. akt II SO/Bd 6/15, po rozpoznaniu sprawy z wniosku P. G., redaktora naczelnego dziennika "[...]", o wymierzenie grzywny Zarządowi Okręgowemu Polskiego Związku Łowieckiego we W. wymierzył organowi wnioskowaną grzywnę w wysokości [...] zł, a ponadto, w punkcie drugim orzeczenia, zasądził od organu na rzecz P. G. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. wnioskodawca, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zażalenie na powyższe postanowienie w zakresie wysokości przyznanych mu koszów postępowania. Wnioskodawca zarzucił sądowi administracyjnemu naruszenie art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w ten sposób, że nie zaliczył wnioskodawcy niezbędnych kosztów postępowania w postaci wynagrodzenia radcy prawnego. W ocenie składającego zażalenie sąd zaniżył należny mu zwrot kosztów z [...] zł na [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo.
Stosując przywołaną wyżej regulację na gruncie rozpoznawanej sprawy uznać należało, że wniesione przez pełnomocnika skarżącego Stowarzyszenia zażalenie na zawarte w pkt 2 wymienionego wyżej postanowienia rozstrzygnięcie odnoszące się do kwoty przyznanej wnioskodawcy jest oczywiście uzasadnione i tym samym należało je uchylić i rozpoznać wniosek o zwrot kosztów postępowania na nowo.
Stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl zaś art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W rozpoznawanej sprawie, wobec uwzględnienia wniosku o wymierzenie grzywny, wnioskodawca miał możliwość ubiegania się o zasądzenie na jego rzecz od organu zwrotu kosztów postępowania. W skardze zawarty został wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego od organu, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, według norm przepisanych. W toku postępowania wnioskodawca reprezentowany był przez radcę prawnego na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w dniu [...] listopada 2014 r.
W tym stanie rzeczy, należało zasądzić od organu kwotę w wysokości [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w skład której wchodzi: wpis sądowy od zażalenia w kwocie [...] zł, koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w kwocie [...] zł oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie [...] zł.
Mając na względzie powyższe, Sąd - działając w oparciu o art. 195 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490) - orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło