II SO/Bd 8/14

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2015-04-17

Skład orzekający: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona korzystająca już z prawa pomocy w zakresie całkowitym może ponownie wnioskować o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, domagając się jedynie zmiany profesjonalnego pełnomocnika?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ strona korzystała już z prawa pomocy w zakresie całkowitym, co uniemożliwia ponowne złożenie wniosku w tym samym zakresie zgodnie z art. 243 § 1 PPSA. Zmiana profesjonalnego pełnomocnika nie stanowi uzasadnienia do ponownego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stan faktyczny
A. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w związku ze skargą na informację o odmowie przyznania pomocy finansowej. Po oddaleniu wniosku przez referendarza, WSA postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. Następnie A. B. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, co zostało oddalone przez referendarza. Skarżący wniósł sprzeciw, domagając się ustanowienia radcy prawnego zamiast adwokata.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 10 października 2014 r. A. B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie wszczętej na skutek jego skargi na informację Zarządu Województwa [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2014 r. referendarz sądowy oddalił wniosek A. B. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przyznał A. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata zgodnie z intencją wniosku skarżącego. Pismem wniesionym w dniu 24 lutego 2015 r. A. B. wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r. referendarz sądowy oddalił wniosek A. B. o przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 2 kwietnia 2015 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia domagając się ustanowienie radcy prawnego w miejsce przyznanego postanowieniem Sądu z dnia 9 lutego 2015 r. adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływana dalej jako "ppsa", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podkreślić należy, że instytucja przyznania prawa pomocy jest rozwiązaniem szczególnym. Udzielenie prawa pomocy powinno sprowadzać się do przypadków, gdy sytuacja majątkowa strony jest rzeczywiście ciężka. Instytucja powyższa ma na celu bowiem umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom najuboższym, które z przyczyn od siebie niezależnych nie są w stanie zdobyć środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym. Zwrócić należy jednak uwagę na fakt, iż w dniu złożenia powyższego wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący korzystał już z prawa pomocy w zakresie całkowitym przyznanego mu na mocy postanowienia z dnia 9 lutego 2015 r. W tej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka do reprezentowania skarżącego wyznaczyła adwokata P. S. (k. 66 akt). Tym samym mając na uwadze treść art. 243 § 1 ppsa, nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa w zakresie zgodnym z wcześniej rozstrzygniętym wnioskiem. Wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący mógłby wnieść w tej sprawie tylko wówczas, gdyby wcześniejszy wniosek w tym przedmiocie został oddalony lub gdyby w kolejnym wniosku domagał się przyznania prawa pomocy w innym zakresie niż przyznany. W tym miejscu wskazać należy, iż fakt złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego nie oznacza zmiany zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący korzysta już, bowiem z prawa pomocy w zakresie całkowitym. Chęć zmiany adwokata na radcę prawnego nie uzasadnia, więc ponownego rozpoznania wniosku i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wobec powyższego na podstawie art. 243 § 1 w zw. z art. 239 pkt 4 ppsa, postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło