SA/Bd 2410/03

WyrokWSA w Bydgoszczy2004-01-21

Skład orzekający: Wiesław Czerwiński, Marzenna Linska-Wawrzon, Ireneusz Fornalik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, wynikającą ze zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w sytuacji gdy skarżący kwestionuje wartość nieruchomości ustaloną w operacie szacunkowym i twierdzi, że nie otrzymał pozytywnej decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej?
Ratio decidendi
Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Wartość nieruchomości, od której zależy wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości związanej ze zmianą planu zagospodarowania przestrzennego, ustala się na dzień jej zbycia, zgodnie z art. 36 ust. 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Skarżący miał możliwość zapoznania się z operatem szacunkowym i nie wniósł do niego uwag, a decyzja odmowna w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej nie była przedmiotem odwołania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wójta Gminy L. ustalającej jednorazową opłatę w wysokości 30% wzrostu wartości nieruchomości, wynikającą ze zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, po zbyciu nieruchomości przez L. S. i Z. S. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący L. S. podniósł w skardze, że wycena gruntu nie zgadza się ze stanem faktycznym, a także, że otrzymał odmowną decyzję w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej.
Rozstrzygnięcie
Oddalenie skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Marzenna Linska-Wawrzon Asesor WSA Ireneusz Fornalik (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. na rozprawie przy udziale ---- sprawy ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wzrostu wartości nieruchomości w związku ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę Decyzją z dnia [...] – Nr [...], Wójt Gminy L. na podstawie art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jednolity Dz. U. z 1999 r. Nr 15 , poz. 139 z późn. Zm. ) , art. 104, 107 § 1 i 3, art.109 § 1 k.p.a. oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. – tereny komercyjne położone przy drodze nr [...] na obszarach wsi: G., R., R., B., B. i G. uchwalonego przez Radę Gminy Lubicz uchwałą Nr VI/72/99 z dnia 27.01.1999 r. ogłoszoną w Dz. Urz. Województwa Kujawsko – Pomorskiego z dnia 14.06.1999 r. Nr 37, poz. 284 będącego zmianą planu ogólnego, po przeprowadzeniu wszczętego w dniu [...] z urzędu postępowania w sprawie ustalenia opłaty, z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wynikającej ze zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego związanej ze zbyciem nieruchomości oznaczonej w katastrze numerem działki [...] w R. – ustalił Z. S. i L. S. jednorazową opłatę w wysokości 30 % wzrostu wartości nieruchomości tj. kwotę [...]. Przedmiotową działkę objętą zmianą planu zagospodarowania przestrzennego właściciele zbyli aktem notarialnym zawartym w dniu [...], który został przesłany do Zarządu Gminy L. w dniu [...]. Zgodnie z operatem szacunkowym wartość działki wyceniono na kwotę [...] zł, co stanowiło o konieczności naliczenia opłaty. Na skutek wniesionego przez L. S. odwołania, w którym nie zgadzał się on z decyzją dotyczącą wzrostu wartości nieruchomości, którą zbył za kwotę [...] zł i w jego ocenie nie zyskała ona na wartości, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] – [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję wobec zaistnienia przesłanek do zastosowania art. 36 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym i naliczenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości związanego ze zmianą jej przeznaczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zarzuty podnoszone przez odwołującego w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie znajdują uzasadnienia, bowiem z treści operatu wynika, iż nastąpił wzrost wartości nieruchomości. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżący L. S. nie będąc w swojej ocenie władnym ocenić czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem podniósł, że dokonana wycena gruntu – działki, którą zmuszony był sprzedać z uwagi na trudna sytuacje materialną, nie zgadza się ze stanem faktycznym bowiem zwracał się on z prośbą o wydanie decyzji w jakiej wysokości będzie wynosiła opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na co otrzymał odmowną decyzje. Zwracał się on do biur obrotu nieruchomościami oraz pośrednictwa sprzedaży nieruchomości, gdzie uzyskiwał informacje o znacznie niższych wartościach za 1 m 2 od tych, które przyjęte zostały w operacie szacunkowym, co też narusza jego prawa do sprzedaży wolnorynkowej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega oddaleniu gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Stosownie do przepisu art. 36 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm. ) jeżeli, w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel albo użytkownik wieczysty sprzedaje tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę, ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości. W sprawie pozostaje poza sporem, że zmiana planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiła uchwałą Nr VI/72/99 Rady Gminy L. z dnia 27 stycznia 1999 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L. dot. terenów komercyjnych , położonych przy drodze nr [...] na obszarach wsi G., R., R., B., B. i G., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko – Pomorskiego z 1999 r. Nr 37, poz. 284, gdzie w § 17 tej uchwały określono stawkę opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek zmiany planu na 30 %. Konsekwencją wszczętego z urzędu postępowania było zlecenie uprawnionemu rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie operatu szacunkowego. Operat szacunkowy z listopada 2002 r. dotyczący określenia wzrostu wartości rynkowej nieruchomości gruntowej położonej w R., oznaczonej w ewidencji gruntu jako działka nr [...] o powierzchni [...] przed zmianą planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczonej na cele rolne, a po jego zmianie na cele usług z dopuszczalną zabudową mieszkalną jednorodzinną, został sporządzony zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów Ministrów dnia 7.07.1998 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego ( Dz. U. Nr 98, poz. 612 ). Skarżący miał możliwość zapoznania się ze sporządzonym operatem szacunkowym o czym świadczy zawiadomienie z dnia [...] doręczone w dniu [...] w którym Wójt Gminy L. poinformował skarżącego o możliwości zapoznania się z operatem i pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, do których to skarżący nie wniósł żadnych uwag. Nie można również podzielić zarzutów skargi zmierzających do wykazania, że wycena gruntu nie jest zgodna ze stanem faktycznym, bowiem skarżący nie otrzymał przed zbyciem nieruchomości pozytywnej decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej nieruchomości związanej ze wzrostem jej wartości. Zgodnie bowiem z art. 36 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości o ktorj mowa w ust. 3, ustala się na dzień jej zbycia. Wydana w tym zakresie przez Wójta Gminy L. z dnia [...] nr [...] decyzja odmowna nie była przedmiotem odwołania przez skarżącego. W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ) prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło